Արամ Ավետիս
Արձակագիր, Էսսեիստ
Հրապարակումները Գրանիշում 16
-
Էսսե
Ստվերը որպես շինանյութ
Բացելով պատուհանս ու հիացմունքով նայելով թռչուններին ու երկնքին ես չեմ կարողանում այդ ամբողջ ընթացքում դադարել մտածել այն մասին որ թռչուններն ու երկինքը մեզ համար միևնույն է մնում են փակ պատուհաններ։
10 Մայիս 2026
-
Էսսե
Վանգոգյան հիգիենա
Ավերակ կերակրափողումս երբ ես նայում եմ նկարիչ ընկերոջս դագաղին պատվանդանին դրված ու նրա դիակը արձան է դառնում ինձ համար կամ մի շքեղ կտավ նման Էլ Գրեկոյի Կոմս Օրգասի թաղմանը ու օրգանները դադարում են գո…
3 Օգոստոս 2025
-
Ասույթ
Չկեղծած Ծաղիկներ
Իմ հոգին չկեղծած Ծաղիկ է։ ... Ինչ ես ուզում ինձնից դու Ձյուն որ ե՞ս գամ քո փոխարեն։ Ես գալիս եմ բայց այնպես ինչպես քեզ կսպասեն ինձ չեն սպասում։ Ես իմ տեղում եմ տեղում։ Ու ես գիտեմ որ երբ աչքերս փակեմ…
30 Օգոստոս 2024
-
Նորություններ
«Ամպուտացված ամպեր» գրքի շնորհանդեսը
Սիրելի գրքասերներ Մարտի 23-ին՝ ժամը 18։00-ին Արհվեստանոց մշակութային կենտրոնում (Պարոնյան 16 հասցեում) տեղի կունենա հայ ժամանակակից արձակագիր Արամ Ավետիսի «Ամպուտացված ամպեր» գրքի շնորհանդեսը։
13 Մարտ 2024
-
Էսսե
Մարգարտե ականջօղով խոզը
(Հատված «Ամպուտացված ամպեր» գրքից) Տանկերի ծանրության տակ տնքում է հողը և բերանը բաց սպասում, որ նրան կտան կտտանքների ենթարկված մարմիններ կտակի տեսքով։ Եվ տանկերի թրթուռների տակ թրթռում են «ոսկրե տանի…
5 Նոյեմբեր 2023
-
Ասույթ
Ինքնասպանի գրադարանը
…….որովհետև համենայն դեպս ոչինչ ավելի կարևոր չէ այն բառերից որոնք բանաստեղծություն են դառնում…… «Աբորտ։ Պատմական վեպ 1966» Կիև: «Ժողովուրդների բարեկամություն» մետրոյի կայարան. 10.18.
4 Փետրվար 2022
-
Վեպ
Մոռացված թակարդների ստվերները
Առավոտյան արթնանում եմ երեխայի ձայնից: Կողքի սենյակի երեխան աղոթում է՝ օգտագործելով երկու տառ՝ Բ և Ա: Բաաաա՜, Բաաաա՜, Բաաաա՜: Այսպես այս երկու տառերը ձգվում են, լայնանում, հետո երկարում, հաստանում և բ…
6 Օգոստոս 2020
-
Էսսե
Դագաղի երակները
Սիրում եմ ես, ինչպես գիտես, կոկաին, Հայտնի եմ ես, որպես անբուժ մորֆինիստ։ Եղիշե Չարենց Ես գիտեմ քեզ իմ ընթերցող. ես վերադարձել եմ հետ և քո դեմքը ծանոթ է ինձ: Ոչ մի տեղ օդը այդան մաքուր չէ, և կյանքն այ…
9 Մարտ 2020
-
Էսսե
Ահմեսի մանիֆեստը կամ Պայծառատեսի կույր աղիքը
Այդ օրը Նյու Յորքում այնպիսի եղանակ էր, որ եթե ինչ-որ մեկը բանաստեղծություն գրեր, դա հավասար կլիներ ինքնասպանության: Այդ օրվա պոեզիան այնքան մռայլ էր, որ ես գերադասեցի մնալ մենակ և լռել՝ չխախտելով օրվ…
24 Հուլիս 2019
-
Նորություններ
«Ճարտարապետական մուտացիա» գրքի շնորհանդեսը
Սիրելի՛ ընթերցողներ, մայիսի 25-ին, ժամը 18:30-ին սիրով հրավիրում ենք Նոյյան Տապան գրախանութ` Արամ Ավետիսի «Ճարտարապետական մուտացիա» գրքի շնորհանդեսին։ Ի՞նչ է քննադատական ռեալիզմը,-հարցնում էր Օսկար Ու…
15 Մայիս 2019
-
Արձակ
Սնդիկի ծարավ
Դուք գիտեք՝ ինչ է գիշերը այն մարդու համար, որն ունի մեծ մտքեր՝ փոքրիկ անկողնում պառկած: Անկողինը փոքր է իմ մարմնից, և ես ստիպված կառչում եմ նրանից, որ քնեմ: Ոտքերս իրար կպած են, իսկ եղունգներով ես իմ…
14 Ապրիլ 2019
-
Էսսե
Մանիֆեստ Հուդայից համբույրի փոխարեն
Может быть, нарочно я в человечьем меси́ве лицом никого не новей. Я, может быть, самый красивый из всех твоих сыновей. Դժվար է լինել նա, ում բոլորը ատում են, բայց առավել դժվար է լինել նա, ով բոլորին է…
13 Նոյեմբեր 2018
-
Էսսե
Միզամուղ Կայենի համար
Նիցշեն ինձ չէր հավատա, որովհետև նա հավատում էր միայն պարող աստծուն, իսկ ես պարող չեմ. ես ինքս իմ մեջ փտող աստված են: Դիակի միջից դուրս եկող որդերի խլրտոցը նման է պարի: Նրանք պարում են մահվան խարույկի…
25 Սեպտեմբեր 2018
-
Էսսե
Քնի հիգիենան
Երբ ես փակում եմ աչքերս, աշխարհը շարունակում է ապրել կոպերիցս դուրս, իսկ երբ արթուն եմ մնում, հստակ տեսնում եմ, որ նա մահացել է: Այսօր լուր եկավ քեզնից, որ ամուսինդ ինքնասպան է եղել գերմանական մի խուլ…
17 Մայիս 2018
-
Էսսե
Ղուրան վաճառողը
Բանաստեղծել Մենք չենք սովորեցրել Մուհամեդին, Նա դրա պետքը չունի։ Ղուրան Երկնքի ուղիղ կենտրոնից ուժեղ ձայն լսվեց, և մի ակնթարթում ճերմակեցին բոլոր մանուկների մազերը: Այդ ժամանակ ես արդեն մանուկ չէի և դ…
13 Հունվար 2018
-
Էսսե
Փշաքաղված շենքեր
Ես փակում եմ իմ աչքերը, որ վերանա քաղաքը: Փակ աչքերի ետևի աշխարհը դատարկություն է: Այդ մթութունը գիշերվա մթությունը չէ: Այդ արհեստական գիշերը նվիրում է քո մարմինը քեզ: Դա սուտ աշխարհ է, իսկ բացելով աչ…
6 Դեկտեմբեր 2017
