Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

Բանաստեղծ, Էսսեիստ

Հրապարակումները Գրանիշում 8

  • Էսսե

    Երևակայություն, ոգեշնչում, ազատագրում

    Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

    Թարգմանիչ՝ Մերի Սուքիասյան

    Այս երեք աստիճանները երեք փուլեր են, որոնցով անցնում է իսկական արվեստի ամեն մի ստեղծագործություն, գրականության ողջ պատմությունը՝ իր օղակաձև շարժման մեջ, վերջից դարձյալ դեպի սկիզբը, և ամեն մի բանաստեղծ…

    5 Հունիս 2026

  • Պոեզիա

    Այգաբաց

    Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

    Թարգմանիչ՝ Մերի Սուքիասյան

    Բայց ինչպես սերը՝ նետաձիգները կույր են: Կանաչ գիշերի վրա նետերը թողնում են շուշանի տաք հետքեր: Լուսինը իր ողնափայտով ջարդում է մուգ ամպերը, և կապարճները լցվում են ցողով: Ախ, ինչպես սերը, նետաձիգները կ…

    29 Ապրիլ 2026

  • Պոեզիա

    Հոգիներ կան…

    Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

    Թարգմանիչ՝ Սամվել Թավադյան

    Հոգիներ կան, ուր առկայծում են լազուրե աստղեր, և արշալույսներ խամրած և ժամանակի տերևներ: Հոգիներ կան, ուր թաքնվել են հնամենի ստվերներ, դղրդյունը անցած տառապանքի ու երազատեսության: Ուրիշ հոգիներ կան, ու…

    23 Փետրվար 2023

  • Պոեզիա

    Մութ սիրո սոնետներ

    Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

    Թարգմանիչ՝ Սամվել Թավադյան

    Ուզում եմ ցավս լացել և քեզ ասում եմ` Սիրիր ինձ և արցունքներդ պարպելով` Լացիր ինձ հետ մթնշաղում՝ մինչև եզրը լի Դաշույններով, սոխակներով և քեզանով: Եվ կողոպուտի հանձնված իմ այգին, Թող ոչ մի օտար շունչ ն…

    26 Օգոստոս 2022

  • Պոեզիա

    Մոռացված մատուռը

    Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

    Թարգմանիչ՝ Ռուզաննա Պետրոսյան

    Ես որդի ունեի, որի անունը Խուան էր: Ես որդի ունեի: Մի ուրբաթ օր մյուս մեռելների հետ ընկավ խրամատում: Տեսա նրան` պատարագի վերջին ժամին և գլխարկի զնգոց էր լսվում տերտերի սրտից: Հարվածում էի դագաղներին:

    14 Օգոստոս 2020

  • Պոեզիա

    Քաղաքն առանց քնի

    Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

    Երկնքում ոչ ոք քնած չէ: Ոչ ոք: Ոչ ոք քնած չէ: Լուսնի հյուլեները թափառում են մարդկանց հյուղակներում. կենդանի մողեսները կխայթեն նրանց, ովքեր չեն երազում, և մարդը, որը դուրս է նետվում իր փշրված հոգու հետ…

    25 Փետրվար 2016

  • Պոեզիա

    Բանաստեղծություններ

    Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

    Թարգմանիչ՝ Ռուզաննա Պետրոսյան

    Կանաչ առավոտին ուզում էի սիրտ լինել Սի՜րտ: Իսկ ուշ երեկոյան ուզում էի սոխակ լինել: Սոխա՜կ: Հոգի՜, նարնջի գույն հագի՛ր: Հոգի՜, սիրո գույն հագի՛ր: Կենդանի առավոտին ուզում էի ես ‹‹ես›› լինել:

    22 Հոկտեմբեր 2014

  • Պոեզիա

    Բանաստեղծություններ

    Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա

    Ես որդի ունեի, և նրա անունը Խուան էր, ես որդի ունեի: Ատելությամբ լցված նա գնաց դիրքերը: Ես նրան տեսա վրիժառու, բայց զոհասեղանին,- և տերտերի աղոթքին ներկա էր միայն նրա գլխարկը: Ես փնտրել եմ նրա գերեզմա…

    24 Հոկտեմբեր 2013