Արտաշես Արամ | Պարականոն պատումների գրավչությունն ու լույսը

(Մտորումներ Արամ Պաչյանի երկու պատմվածքի շուրջ) «Մեր վոոն՝ ռաստովցու թոռ Չլուդ Առտուռիկը, թռավ», – ազդարարում է Արամ Պաչյանի «Տրամվայ Երևան N5» պատմվածքի կերպարներից մեկը,…

Ընթերցել

Հրաչ Բեգլարյան | Թախիծ

Թախիծը նրա մեջ ծնվում էր միանգամից, ամառային պայծառ օրվա դեմքն անսպասելիորեն կնճռոտող հողմի պես: Հակոբը չէր իմանում, թե երբ կհայտնվի հոգեմաշ այդ տրտմությունը: Ասենք…

Ընթերցել

Իլարիոն Ալֆեև | Դիմանկարը

1965 թվականի ապրիլի տասներեքին Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Վանո Իոսելիանին, բարձր սանդուղքի վրա կանգնած, յուղաներկով վերջին շտրիխներն էր կատարում Լենինի ութմետրանոց դիմանկարի վրա։ Մի…

Ընթերցել

Սմբատ Հովհաննիսյան | Յո՞ երթաս. Քաղաքակրթական խցանո՞ւմ, թե՞ «խցանված քաղաքակրթությո՞ւն»

ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԽՑԱՆՈ՞ՒՄ, ԹԵ՞ «ԽՑԱՆՎԱԾ ՔԱՂԱՔԱԿՐԹՈՒԹՅՈ՞ՒՆ» կամ մարդը քաղաքակրթության խցան Վերջերս ավտոբուսով գնում էի աշխատանքի։ Գազանանոցի (Մյասնիկայն պողոտա) տարածքում դեռ հեռվից նկատում եմ, որ մեր…

Ընթերցել