Կարեն Ավետիսյան

Արձակագիր, Բանաստեղծ, Կինոգետ

Հրապարակումները Գրանիշում 5

  • Պատմվածք

    Խալխի հաջաթը

    Կարեն Ավետիսյան

    — Բարի օր ձեզ։ — Բարև, ախպերս։ Ըտտե կողը տեղ կա, կարաս սիձելնիկդ լավ հետ տաս։ Մի հատ չաթլաշկա էր քեզանից առաջ հետևը նստել, իրա համար առաջ տվի, որ ոտը ոտին քցի ղախպի աղջիկը։ Ախպեր, կներես էլի, իրար չեն…

    25 Հուլիս 2026 • 3 րոպե

  • Պատմվածք

    Դու մաքուր ապրի, մնացածը՝ կոխեմ

    Կարեն Ավետիսյան

    — Ախպերս, կարո՞ղ ա մոտդ լուցկի ըլնի, ահահահա, բարև, բուսաթս, չճանաչա՞ր։ — Արա, ես գիտեի մեռել ես, բայց հաստատ ոչ հերոսի մահով։ — Բա էս ո՞ւր էիր էթում, Փարաջանովի քրոջ տղու հետ հանդիպմա՞ն։

    2 Մարտ 2026 • 8 րոպե

  • Պոեզիա

    Բլոտ 2020

    Կարեն Ավետիսյան

    Զանգեց մի օր Վալոդը Ու իջավ մեր յան, Քցինք ռեվանշ բլոտը Թեժ նոյեմբերյան։ Ո՞վ կգրի, ասեց՝ «Я!» Նստավ հետս պառ, «Հաղթելու՞ ենք», ասեց՝ «ДА!» Ու գնաց ղումար: Էն մյուս պառն էլ իրար մոտ Արյունով կապված, Խա…

    25 Փետրվար 2025 • 1 րոպե

  • Պատմվածք

    DU HAST

    Կարեն Ավետիսյան

    Երեկոյան ռազվոդը բոլորն էին սիրում: Ոնց որ օրվա ուրբաթը լիներ. անգամ աշխարհի ամենանահավես հիմնն էիր հավեսով երգում: «Ազատ-անկախ Հայաստան» գոռալուց հետո վերջապես իրոք ազատ էիր. գոնե ժամ-ժամուկես` մինչև…

    29 Հոկտեմբեր 2021 • 4 րոպե

  • Պատմվածք · Պատերազմի ձայնը

    Տողադարձ

    Կարեն Ավետիսյան

    Հետդարձի ճանապարհին Մարատի աչքերը բացվում էին մե՛կ անցագրային կետերում մեքենայի կանգառից, մե՛կ էլ հոր մարդասպան–հեռախոսից, որի մի քանի զանգ–շչակ–կրակոցներին հաջորդում էր մոր աղիողորմ լացը։

    3 Հունիս 2021 • 3 րոպե