Ձորի պռնկին, քարայրի մթին խորշի մոտ անվճռական կանգնեցի ու, հայացքս հետ ուղղելով, շրջվեցի։ Արևը շողում էր այդ կանաչ, գողտրիկ աշխարհում, մարգագետինների վրա օրորվելով՝ ցոլում էին գորշավուն ծաղկագլխիկները…
Սպիտակ մորթե վերարկուն տխուր նստել էր պահարանում ու չգիտեր՝ ինչ անել: Բանալու կլոր անցքից լսել էր, որ հարուստ տիրուհին ուզում է իրեն մի աղքատ հացթուխի նվիրել, ով մի ալրոտ գոգնոցից բացի ոչինչ չուներ իր…
Երբ Ռոբոտ Բոբինսկին և Նինձյա Տակահաշին հերթական անգամ բախվեցին իրար, շուրջբոլորն ամեն ինչ փշուր-փշուր եղավ։ Դա հավանաբար աշխարհի վերջն էր, քանի որ պատուհանի ապակիները հանկարծ զրըըը՜նգ ու թափվեցին։
Հեքիաթ չմեծացած մեծերի համար ու մոլորվածների, ովքեր այդպես էլ չեն գտել իրենց տեղը մեծ քաղաքում Մեծ մետաղե օձը ֆշշացնելով անցավ Դեղինի ոտքերի մոտով: Երկար ու փոշոտ օձ: Տարիների աշխատանքից հոգնած, բայց…
