ԿԱՐԵՆ ԱՆՏԱՇՅԱՆ | Ականջներդ կկտրեմ
Արժանացել է Ինքնագրի հատուկ մրցանակին: «0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144 …»: Վտիտ թևերի մազերը բիզ-բիզ կանգնեցին:…
ԸնթերցելՊատմվածք
Լևոն Խեչոյան | Ճանապարհորդը
Կեսօրից հետո եկան, Դանիելին ասացին, որ նախագահը նրան իր հաղթանակի առթիվ կազմակերպած` հանդիսավոր ճաշկերույթի արարողությանը մասնակցելու է հրավիրում: Սակայն վաղ առավոտյան զանգահարեցին, հայտնեցին, որ…
Ընթերցել
Աննա Դավթյան | Զբոսանք
Գյուղացին բերել է գյուղացուն ման տալու: Մերին տասնհինգ տարեկան է: Երբ ծնվեց, հորքուրս` գյուղի դպրոցի տարրական դասարանների ուսուցչուհին, գնաց ծննդականի հարցերով զբաղվելու. մեր տանն…
Ընթերցել
Աղասի Այվազյան | Ավետարան ըստ Հավլաբարի
Հավլաբարից ամեն ինչ երեւում է։ Ամբողջ Թիֆլիսը իր ծակուծուկով՝ Շեյթան բազարը, Երեւանյան հրապարակը, Սապնի քուչան, Նարիղալան, Սուրբ-Սարգիսը, Սիոնը, հունական եկեղեցին… Հավլաբարից երեւում են պարոն…
Ընթերցել
Գուրգեն Խանջյան | Գերիրապաշտական օրորոցային` դստրիկի համար
Նառային Դստրիկս երևի մանկապարտեզ գնար, մազերն առավոտյան կսանրեի, կկապեի` երկու ձիգ, ցից պոչուկ. կվազեր` ձեռքերը ետևում աջձախ թափահարելով, աչքերն` արևին, ինչի պատճառով էլ կընկներ……
Ընթերցել