Քիչ էր մնում գրեի` նախագահի հրամանքով, գեներալի հորդորանքով, մի հինգ-վեց հոգով վեր կացանք մի օր, քիչ էր մնում գրեի` Մըրթն էր, Քեյլաբն էր, Զաիրը, Օմարը, Տիգրան տղես էր ու ես` գնացինք առյուծ ձևելու, մեկ…
Ինչ պիտի անի գրողը, ով հայտնվել է օտար երկրում ու լեզվին չի տիրապետում։ Ի՞նչ։ Պիտի պայքարի։ Պիտի փոխվի։ Պիտի կերպարանափոխվի։ Պիտի մկաններն աշխատեցնի։ Պիտի լեզուն սովորի մինչև կյանքի վերջ։
«Քո բոլոր ճակատամարտներն այլևս տանուլ են տրված: Քո երկրից հաղթանակ տարած ոչ մի զորավար չի մեծարվել հաղթակամարով» Երբ առաջին անգամ կուրտիզանուհու հետ արթնանալուց հետո ձգվեցի` նրան համբուրելու, նա ասաց…
Մենք ապրում ենք ձանձրանալու համար։ Եթե քսան, երկու հարյուր, երկու հազար մետր բարձրությունից կարմիր գրիչով ստուգենք մեր արարքները, լուսանցքում շատ գծիկներ կդնենք։ Մեր՝ կապույտ տառերով ու կոկիկ ձեռագրով…
