սկզբում բանաստեղծություն էի որոշել գրել ու վերնագրել էի՝ «փախստականի օրագիր», հետո զգացի, որ միանգամից կեղծում եմ փախստականին, որը, վեց մետր հեռավորության վրա նստած, գետնին վաճառում է գունավոր, արևայի…
Բաց պատուհանից ներս խցկվող, խուժող օդը սպեղանու պես էր՝ հանգստացնող, գգվող, անուշ-անուշ: Կանգնել ու խորը-խորը, ագահ-ագահ շնչում էր: Աշխարհին կարոտել էր. արդեն կորցրել էր հիվանդանոցում անցկացրած օրերի…
Մելիք հորեղբայրս երևի աշխարհի ամենաձախողակ ագարակատերն էր։ Սեփական երևակայության ձեռքը կրակն էր ընկել։ Սիրտը գեղեցկություն էր ուզում. ուզում էր, որ ծառ տնկի ու աճելը տեսնի։ Ես իմ ձեռքով հարյուրից ավել…
Սիմէիզի շրջակայքում զբաւսանքների ժամանակ ուշադրութիւնս գրաւեց լեռան կտրուկ զառիկողին տեղաւորուած միայնակ մի ամառանոց։ Դէպի այդ ամառանոցը տանող ճանապարհ անգամ չէր գցուած։ Այն պատում էր բարձր շրջապարիսպ…
