Մենք թեյում էինք մի կնոջ տանը, ում հետ ընկերություն եմ անում ու զրուցում առօրյա իրողությունների մասին, առանց կենտրոնանալու դրանց հերոսների կամ այն հանգամանքի վրա, որ որոշ իրադրությունների նպաստողը հեն…
Ցավը մեծացել է, մա՜մ․․․ Դու՞ էլ ես հիշում․․․ Վազում էինք պատառոտված շորերով, ամեն բակ իջնելիս մի տեղը վնասում էինք ու տուն էինք գնում արնա-ցեխախառը ու ժպիտով։ Դե մաման է էլի, մի քիչ կբարկանա, բայց կլվ…
Խաղից հետո ես հոգնած տուն կգնամ կամ հյուրանոցի` իմ սենյակը: Իսկ մինչ այդ` հենց բեմի վրա մի փոքր կհարդարվեմ: Գեղեցկություն` առաջին հերթին. թե՛ կյանքում և թե՛ շախմատում… Հյուրանոցային տխուր, թեպետ շքեղ…
Այս պատմության մասին ես իմացա նամակից, որը ստացա մի երիտասարդ կնոջից՝ Աուրելիա Մարիա անունով, ով ապրում էր Սան Խոսեում: Գուցե դա իր կեղծանունն է: Ես նրան չեմ ճանաչում: Բանն այն է, որ խեղճ աղջկա սիրտը…
