Պոեզիա

ես տաղանդ ունեմ, լինում եմ այնքա՜ն մակերեսային:   *** էսօր չափածո մզելու օր է, փեշիցս թափեմ հանգի թափորը:   *** բացել եմ արդեն երկտողի…

Ու ամեն անգամ երազանքից արթնանալով՝ ես մահանում եմ… հիմա գիտեմ՝ ինչու են աչքերը բաց մեռնում:   *** Երգը մահի, որ կոչվում է սեր: Չարենց…

Ատելությունս սիրո բարբառով է խոսում…   *** Ես քեզ սիրում եմ բանաստեղծություն գրելու նման չմտածված, կարճ ու սիրուն, ճերմակը դեղին ներկելու պես, վերևում` արև,…

Թափանցիր մեջս մորեմերկ մտիր մեջս, կլանվիր ընդերքս ալիք-ալիք անցիր տակս խորքս սուզվիր ընկղմվիր մարմնովդ ողորկ ու լպրծուն ներսս թաց պահիր շունչդ ափերովդ, բազուկներովդ բացիր…

Ի՞նչպէս դուն կրցար, սիրտ իմ խելագար, Մնալ միշտ այդպէս առոյգ ու դալար, Երբ իմ թեւերուս եւ ուսիս վրայ, Կը զգամ օրերու թաթը երկաթեայ… Քու…