Պոեզիա

Սուտ է Հասկանո՞ւմ ես քամու զմրսած հառաչը Պատերազմը կնճռոտած դեմքով դեռ վայրահաչում է Իսկ մարդիկ գրատախտակին ծեփված կավիճ են Գրվում, ջնջնվում են ճերմակ-ճերմակ ոտնահետքերը…

Երբ մահը գա, ես զբաղված լինեմ, գուցե, Սափրվելիս լինեմ, կամ ճաշելիս, Կամ …մեռնելուց՝ թղթերին ճերմակ, Գուցե ջահել լինեմ կամ էլ տկար ու ծեր Կամ…

Աշնան երգ Տերևների խշշոցը կարապի երգ է հիշեցնում, Աշունը երգելով է մեռնում անտառում, Ծիծեռնակի դատարկ բույնը մրսում է գոմում, Գինի դառնալու համար տակառում խաղողն…

հենց տեղային մի բան անձրև սարի գագաթին ու ես անձրևի տակ չեմ, տանիքի տակ եմ, կարմիր կղմինդր տանիքի: ծածկի տակ հետևել անձրևին կարող է…