Երկու գնչու Նվագում էին կիթառ… անդադար Գիշերների խորքից բերելով Իմ ողջ հիշողությունը Չիմանալով իսկ Որ մեջս գլորվում է դառնության ալիք Ու մատների տակ վերածնում էին Խենթ երիտասարադությունն իմ
Արևմտահայ և սփյուռքահայ գրող, փիլիսոփա, ճարտարապետ, գիտական, կրթական, մշակութային, հասարակական-քաղաքական գործիչ: Ստեղծագործել է Օսմանյան և Հանրապետական Թուրքիայում, Ֆրանսիայում, Կանադայում:
Զինվոր էի, Բառերս լցրին պարկուճը Ու կրակեցին, Ես սովորեցի Կորցնել բանաստեղծությունը, Ինձ ստիպեցին Մոռանալ ինձ։ *** Հիմա, երբ հեռու եմ ես, Դու պատուհանի նման Բացվում ես վրաս, Ուզում եմ գիրկս ողողեն Բու…
Գիշերն իմ աչքերում է. Իմ աչքերի սևի՛ն նայիր: Ցերեկն իմ աչքերում է. Աչքերիս ճերմակը դու տե՛ս: Գիշերն ու Ցերեկը իմ աչքերում են. Աչքերի՛ս նայիր: Կոպերս հանկարծ թե փակվեն, Աշխարհը մութի ճահճում կկորչի:
