Ու ամեն անգամ երազանքից արթնանալով՝ ես մահանում եմ… հիմա գիտեմ՝ ինչու են աչքերը բաց մեռնում: *** Երգը մահի, որ կոչվում է սեր: Չարենց Ու քեզ թվաց, թե նո՞ւյնն են բոլոր սերերը... Ձեռքերը, որ հուշ հունցել…
Բոլոր գույները սիրո Քո հազար ու մի հմայքներով Հայտնի չէ ինձ` թե ով ես դու Փոխում ես հաճախ դեմք ու կերպ Հայտնի չեն ինձ քո տարիքը կամ անունը Հրեշտակ ես արդյոք, թե դև Երբ հատ առ հատ ինձ համար Վերցնում ես…
*** Ես քեզ սիրում եմ բանաստեղծություն գրելու նման չմտածված, կարճ ու սիրուն, ճերմակը դեղին ներկելու պես, վերևում` արև, ներքևում` ձյուն, ու ռետինով եմ նկարում մեր սերը… *** Կիսատ թողած շոկոլադի նման, որ…
