Մի երկար ու լուռ փողոց: Քայլում եմ մշուշի մեջ և սայթաքում եմ, և ընկնում եմ, և վեր եմ կենում և կույր ոտքերով տրորում համր քարերն ու չոր տերևները և իմ հետևում մեկը նույնպես տրորում է դրանք.
Ինչ որ ըսի, կը խորհիմ, պզտիկ պոռթկում էր միայն, Պզտիկ պոռթկո՜ւմ մը հազիւ, անոր համար, որ արդէն Էութենէն բաժնելով կրցայ թուղթին յանձնել զայն Ու պարպըւիլ վերջնապէս անոր մաշող խորհուրդէն:
...Օրերը այստեղ են բերել: Եվ ես Այստեղից Անցնում եմ՝ տարտամ ու երեր: Նորից Քայլերս դարձել են տարտամ: Նորի՛ց ծանրացել է Սրտիս մեջ թախիծը Անկամ: Գնում եմ, Գնում եմ — Նորից. Գիտեմ, որ անցնում է տարին:
Այս գիշեր սորվեցուր ինծի Ինչպէ՞ս կարելի է լսել առանց յուզուելու Կարդալ առանց մոռնալու Ինչպէ՞ս կարելի է չկարօտնալ կարօտը Ինչպէ՞ս քալեցնել օրը առանց սայթաքելու Վատ ախտաճանաչում ստանալ առանց ցնցուելու Ին…
