… 3. Դժբախտ է հոգով աղքատը, որովհետև հողի տակ լինելու է այն, ինչ հիմա հողի վրա է: 4. Դժբախտ է սգավորը, որովհետև հեծեծանքի ողորմելի սովորություն ունի: 5. Երջանիկ են նրանք, ովքեր գիտեն, որ տառապանքը փառ…
Չէ՞ որ այն ակնթարթը, երբ բառն արտասանվում է երջանիկ, բոլորովին էլ երջանիկ ակնթարթ չէ։ Չէ՞ որ ծարավածի շուրթերը չեն խոսում իր պապակի մասին, Չէ՞ որ բանվոր դասի բերանում երբեք չի հայտնվում պրոլետար բառը։
Ո՞րն է հաճույքը թռիչքի, Երբ բանվոր մեղու ես Եվ չես կարող սիրահարվել թագուհուն: *** Առավոտյան հրեշտակ եմ, Կեսօրին՝ մարդ, Գիշերը՝ սատանա: Ների՛ր ինձ, Աստվա՛ծ՝ Քո հագուստը չունեմ, որ կրեմ:
Դոստոևսկին շշնջաց ականջիս, - Ժամանակը ներում էր, ժամանակն ամեն ինչ ներում էր։ Այդ գիշերվա մենության մեջ եկավ այցի ժամանակը` նվեր։ Նայում էի հյուրի նման` ոնց եմ մեռնում ամեն րոպեն այդ գիշերվա։
