Պոեզիա

Սկզբում թվում էր՝ նույն օդն ենք շնչում, նույն մոխրագույն տխրությունը բաց թողնում օդ, ծխախոտի համից ծամածռված դեմքերը մեր հոգնած ու լուռ ու անիմաստ՝ ժպտալու…

Հմայություն Համա-նվագ ոսկե շողով քիվ էր կապել, Ալե-ծամիկ թափվում էին վարսքը նրա Առաստաղից մինչև խռով հատակ՝ հատիկ- Հատիկ վրա հավաքելով լույսի մերան, Փաթաթելով քամու…

Զինվոր էի, Բառերս լցրին պարկուճը Ու կրակեցին, Ես սովորեցի Կորցնել բանաստեղծությունը, Ինձ ստիպեցին Մոռանալ ինձ։ *** Հիմա, երբ հեռու եմ ես, Դու պատուհանի նման…

Գիշերն իմ աչքերում է. Իմ աչքերի սևի՛ն նայիր: Ցերեկն իմ աչքերում է. Աչքերիս ճերմակը դու տե՛ս: Գիշերն ու Ցերեկը իմ աչքերում են. Աչքերի՛ս նայիր:…

ես ամեն գիշեր երգում եմ, որ դու չմրսես ու լուսինը նույն է մնում քո, իմ, բոլորի պատուհաններում։ Երգում եմ, որ մարմնիցդ պլոկվող ածխացած կարոտներս…

ժամանակը եթե մի փոքր երկարեր ժամանակը ես կգրեի բոլոր ծառերի մասին թռչունների անհետացող տեսակների (նրանց անկումներն ու վերելքները հատ-հատ) կովկասյան հովազի հայկական մուֆլոնի և…

նորից դեկտեմբեր է սրթսրթում դրսում դատարկ սառույց կգա շուտով ու ստվեր տերև, արև, կիսատ թողած զրույց էլ չեն ձգում, քաշում վերջացնում, կանչում շենքի տակի…