Էսսե նշանաբառով բոլոր հրապարակումները

  • Էսսե

    Ինչպե՞ս է առաջացել լեզուն

    Մհեր Արշակյան

    Սիրո մասին ասվել է գրեթե ամեն ինչ: Որոշ բաներ ասվել են նաեւ պատասխանատվության մասին: Սերն իրականում «Ալեֆն» է (Բորխես), քանի որ կա ամեն ինչում ամեն ինչից առաջ եւ հետո: Սերն ընդգրկում է ամեն ինչ:

    11 Փետրվար 2011 • 8 րոպե

  • Էսսե

    Համբերություն քեզ, մարդ ջան…

    Գուրգեն Խանջյան

    Մտածում եմ՝ Ադամի ու Եվայի վտարումը Եդեմական այգուց (դրախտից), նրանց տեղափոխումն այլ վայր, ուր շրջակայքն այլևս բարեկամական չէր, այլ խիստ թշնամական, ուր իրենց հացը պիտի տանջանքով վաստակեին, նույն մոլոր…

    5 Հունիս 2010 • 4 րոպե

  • Էսսե

    Փոխան կենսագրութեան

    Գրիգոր Պըլտեան

    Ինչպէ՞ս գրել հետզհետէ աւելի ազատ, աւելի անկաշկանդ, աւելի մօտիկ էականին։ Հարցում՝ որուն կը ջանամ մնալ հաւատարիմ։ Առաջին տարիներուն (Պէյրութ 1965) թերեւս պէտք եղաւ որ գրել սորվիմ, հնարաւորին չափ։

    15 Մայիս 2010 • 2 րոպե

  • Էսսե

    Նավատոմար

    Կոստան Զարյան

    Մենք ապրում ենք իրարամերժ բեւեռների վրա սլացող մի աշխարհում: Մարդկային անհատի հոգեկան կայությունը ենթարկված է կույր եւ երկրաշարժման բնույթ կրող, հսկայական նյութական ուժերի գրոհին: Արդի մարդը, բազմաթիվ…

    16 Ապրիլ 2010 • 4 րոպե

  • Էսսե

    Հաճոյանալով ստվերին

    Իոսիֆ Բրոդսկի

    Երբ գրողը դիմում է օտար լեզվի, նա անում է դա կամ անհրաժեշտությունից դրդված, ինչպես Կոնրադը, կամ այրող փառասիրությունից, ինչպես Նաբոկովը, կամ էլ հանուն ավելի մեծ օտարացման, ինչպես Բեքքեթը:

    27 Հունվար 2010 • 33 րոպե

  • Էսսե

    «Գոյներու կոյր» անձէ մը գունաւոր հարցումներ

    Հրանտ Դինք

    «Այս ի՞նչ գոյն է, այս ի՞նչ գոյն է» ըսելով, իրենց հօր հետ զուարճացող զաւակներուս «գունաւորութիւն» կոչուած խաղը տակաւին չեմ մոռցած: Ամէն անգամ որ գոյները կը շփոթէի անոնք կը ծիծաղէին: Եկէ՛ք այսօր միասին…

    19 Հունվար 2010 • 3 րոպե

  • Էսսե

    1/3 կյանք

    Կարեն Անտաշյան

    Ես ծնվել եմ Կիրովականում, այնտեղ, ուր անձրևը Ջրհեղեղից էս կողմ չի դադարել, այնտեղ, ուր փողոցներում հասարակ մահկանացուների հետ շրջում էին սևազգեստ քերովբեներ, ովքեր դատում էին, վերականգնում խախտված տիե…

    25 Դեկտեմբեր 2009 • 5 րոպե

  • Էսսե

    Հետոյի գրություն (Էսսե)

    Աննա Դավթյան

    Ես մտածում էի ամեն տարի հոկտեմբերին Մերիին լուսանկարել` դիմանկար: Բայց քանի որ Մերին հեռու գյուղում է, նրան լուսանկարելը հեշտ գործ չէ, ու քանի որ Մերին ավելի շատ իմ մեջ է, քան մեկ այլ տեղ, իմ չերևացող…

    11 Դեկտեմբեր 2009 • 5 րոպե