Հայնրիխ Բյոլ

Խցիկում կարմիր մազերով կինը կամացուկ խոսում էր երիտասարդ քահանայի հետ, որը մի քանի վայրկյանով փակեց ձեռքի գրքույկը եւ ամբողջությամբ նվիրվեց զրույցին: «Սան-Ֆրանցիսկո՞ »,- հարցրեց…

Երբ նավը դանդաղ մոտեցավ նավահանգստին, մենք ճանաչեցինք ավերակների առջեւ գտնվող նստարանին նստած ծերունուն: Երեք հարյուր տարի առաջ մարդը կարող էր նույնքան հեշտությամբ նստել այդտեղ`ծխելով…

Այստեղ անձրեւն առատ է, հոյակապ եւ սարսափեցնող: Այդ անձրեւը պղտոր ջուր անվանելը նույնքան անհարիր է, որքան այրող արեւի ճառագայթները հաճելի եղանակին վերագրելը: Այն պարզապես…

Տասներեք տարի անց մի հացթուխ ցատկ կկատարի Իռլանդիայի վրայով, բաց կթողնի այն մեկ ու կես դար եւ կհասնի ուրիշներին: Ժամանակն է, որ ես ավարտեմ…

Լիմերիկն առավոտյան Լիմերիկը բանաստեղծությունների անվանում է, որոնք գրեթե գաղտնազերծված կատակներ են. ես շատ լուսավոր պատկերացում ունեի Լիմերիկ քաղաքի մասին, որը նման բանաստեղծություններին տվեց այդ…

Ես Հուբերտին գտա իր մահճակալին պառկած, որը մոտ էր խղճուկ կայծերով բորբոքվող եւ շրջանակի մեջ տեղադրված շարժական վառարանին: Հսկայական սրահն, իհարկե, հնարավոր չէր տաքացնել:…

Իմ մորեղբայր Ֆրեդը միակ մարդն է, որն իմ հիշողության մեջ մնացել է 1945 թվականից հետո: Նա պատերազմից վերադարձավ ամառային մի օր` օրվա երկրորդ կեսին,…