Հովիկ Մխիթարյան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները

  • Պատմվածք

    Երբ աշխարհը մանուկ էր

    Հովիկ Մխիթարյան

    Հավատով Նոյը, դեռևս անտեսանելի բաների մասին տեղեկանալով, երկյուղելով, իր տան փրկության համար շինեց տապանը (Եբրայեցիներին 11.7): • Երփներանգ թռչունների խայտանքն ու ճռվողյունը՝ անթերի ճերմակ երկնքի ներք…

    18 Մայիս 2026 • 29 րոպե

  • Էսսե

    Պատերազմը սրբազան չէ

    Հովիկ Մխիթարյան

    «Իմ առջև կանգնած է ծեր կինը՝ վեհերոտ, հոգատար դեմքով։ Նա ծալել է ձեռքերը, աշխատած-մաշված ձեռքերը՝ փափուկ, կնճռոտված մաշկով, որի վրա կապույտին են տալիս դուրս ցցված երակները, ձեռքեր, որ հանուն ինձ են այ…

    28 Ապրիլ 2026 • 12 րոպե

  • Էսսե

    Տառապանքի ուղիներով

    Հովիկ Մխիթարյան

    «Հավատարի՛մ եղիր մինչև մահ, և կյանքի պսակը կտամ քեզ» (Հայտնություն 2․10)։ Գնացքի միալար ցնցումներն ինձ հեռացնում են հարազատ քաղաքից։ Աստիճանաբար հետևում են մնում քաղաքի հուշերով լի աղոտ պատկերները.

    31 Մարտ 2026 • 52 րոպե

  • Պատմվածք

    Պայծառ, խենթ ու սպասված առավոտը

    Հովիկ Մխիթարյան

    Արևը տենչանքի ու արբունքի մարմնացումն է, պայծառ լույսերի մայրամուտը: Կատուները գզվռտվում են: Ծառերը՝ հենց այնպես: Ծերերն արևկող են անում ջարդոտված նստարաններին՝ անասելի ջերմությամբ:

    13 Հունվար 2026 • 6 րոպե

  • Պատմվածք

    Հիշողության դատը

    Հովիկ Մխիթարյան

    Աստիճանաբար իրականություն են դառնում հարազատ վայրերի ուրվագծերը և ցավոտ մխրճվում գիտակցությանս մեջ։ Հևալով վերջին պտույտն է կատարում ավտոբուսը և անշարժանում։ Նույն զորակայանն է, որտեղից ճանապարհել են․…

    6 Դեկտեմբեր 2025 • 15 րոպե

  • Պատմվածք

    Մահվանը սպասելիս

    Հովիկ Մխիթարյան

    Մի երազիր մահը: Նա երբեք չի ուշանում և գալիս է իր ժամանակին: Ծեր կինը երկար էր սպասել մահվանը: Այն պահից, երբ ստվերներ դարձան սիրո պայծառ երազանքները և մարեցին անվերադարձ: Երբ հրաժեշտ էր տալիս ամուսնո…

    17 Հունիս 2025 • 7 րոպե

  • Պատմվածք

    Մեծ լռություն

    Հովիկ Մխիթարյան

    Խաղից հետո ես հոգնած տուն կգնամ կամ հյուրանոցի` իմ սենյակը: Իսկ մինչ այդ` հենց բեմի վրա մի փոքր կհարդարվեմ: Գեղեցկություն` առաջին հերթին. թե՛ կյանքում և թե՛ շախմատում… Հյուրանոցային տխուր, թեպետ շքեղ…

    21 Փետրվար 2025 • 8 րոպե

  • Էսսե

    Գրքի, գրականության, ընթերցանության մասին

    Հովիկ Մխիթարյան

    Վերջերս գրքի և ընթերցանության լայնածավալ գովազդ է արվում։ Մրցույթներ են հայտարարվում, անգամ մանկա-պատանեկան և գիտա-ֆանտաստիկայի ոլորտներում։ Երևույթն ինքնին դրական է, սակայն ի՞նչ ենք կարդում մենք, ինչ…

    8 Նոյեմբեր 2024 • 7 րոպե

  • Էսսե

    Նոբելյան մրցանակի և գրականության մասին ընդհանրապես

    Հովիկ Մխիթարյան

    Վերջերս հոգեբանական կայքերից մեկում ուշագրավ վերնագրով մի նյութ տպագրվեց՝ «Ինչպես է գրականության Նոբելյան մրցանակն անեծք դառնում գրողների համար»։ Այդ նյութը երկար մտորումների առիթ տվեց։

    10 Հոկտեմբեր 2024 • 7 րոպե

  • Պատմվածք

    Գրադարանում

    Հովիկ Մխիթարյան

    Կենտրոնական գրադարանի ընթերցասրահի լայն պատուհանները պայծառ շողարձակում են արևից: Պատուհանները լվացված են և համարյա միշտ` կիսաբաց: Պարզ երևում են փողոցով քայլողների գլուխները և մոտակա շենքերի կտուրը:

    6 Հոկտեմբեր 2024 • 11 րոպե