Հովիկ Մխիթարյան

Պայծառ, խենթ ու սպասված առավոտը Արևը տենչանքի ու արբունքի մարմնացումն է, պայծառ լույսերի մայրամուտը: Կատուները գզվռտվում են: Ծառերը՝ հենց այնպես: Ծերերն արևկող են անում…

Աստիճանաբար իրականություն են դառնում հարազատ վայրերի ուրվագծերը և ցավոտ մխրճվում գիտակցությանս մեջ։ Հևալով վերջին պտույտն է կատարում ավտոբուսը և անշարժանում։ Նույն զորակայանն է, որտեղից…

Մի երազիր մահը: Նա երբեք չի ուշանում և գալիս է իր ժամանակին: Ծեր կինը երկար էր սպասել մահվանը: Այն պահից, երբ ստվերներ դարձան սիրո…

Գրված հուլիսի 20-ի՝ շախմատի համաշխարհային օրվա առթիվ Խաղից հետո ես հոգնած տուն կգնամ կամ հյուրանոցի` իմ սենյակը: Իսկ մինչ այդ` հենց բեմի վրա մի…

Կենտրոնական գրադարանի ընթերցասրահի լայն պատուհանները պայծառ շողարձակում են արևից: Պատուհանները լվացված են և համարյա միշտ` կիսաբաց: Պարզ երևում են փողոցով քայլողների գլուխները և մոտակա…

• Զոինկա Միլգաուի մոտ դեռևս ինստիտուտում գրականության մեծ տաղանդ է հայտնաբերվել: Մի անգամ նա գերմաներեն այնպիսի վառ գույներով նկարագրեց Օռլեանի սպասուհու տառապանքը, որ ուսուցչուհին…

-Ողջույն, – ասում էր ամեն անգամ տղային՝ մտնելով սենյակ։ Նրան պատասխանում էր սենյակի լռությունը, բազմոցին՝ ժանտաքիսի՝ դեմքի խիստ տարօրինակ արտահայտությամբ փափուկ խաղալիքը, փափուկ արջուկները՝…