Այս ճառը Բրոդսկին կարդացել է 1988ին` Էրբորում գտնվող Միչիգանի համալսարանի շրջանավարտների համար: Թարգմանությունն իրականացվել է ըստ Joseph Brodsky: «On Grief and Reason...), 1995 hրատարակության:
«Ես ՝ երգիչ անհեթեթի, ավելորդ մտքերի, բեկյալ գծերի». այս համեստ ինքնագնահատանքով Իոսիֆ Բրոդսկին ըստ էության սահմանել է ժամանակակից մարդու մտահոգևոր գլխավոր տագնապը՝ նրա շարունակական ներամփոփումը, կոտո…
Սովետական երկրի առօրյա կյանքում դեպքեր էին կատարվում, իրադարձություններ էին տեղի ունենում, պատահարներ էին լինում, որոնք երկրի ու ռեժիմի, կյանքի ու իրականության մասին շատ ավելի բան էին ասում, քան կասեր…
Երբ գրողը դիմում է օտար լեզվի, նա անում է դա կամ անհրաժեշտությունից դրդված, ինչպես Կոնրադը, կամ այրող փառասիրությունից, ինչպես Նաբոկովը, կամ էլ հանուն ավելի մեծ օտարացման, ինչպես Բեքքեթը:
