Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Պոեզիա
Թերեւս կ’ուզէիր
Թերեւս կ'ուզէիր, որ տաղս ըլլար ուղղանկիւնաձեւ թղթիկ մը բարակ, այդ բուրումնաւէտ թերթիկին նման, որ կը կոչէին «Փափիէ տ'արմենի», զայն ոլորէիր կամ զայն այրէիր քմահաճօրէն, երբ գործիդ չգար:
25 Դեկտեմբեր 2020 • 3 րոպե
-
Վեպ
Խաննա
Ամռանը, երբ Խաննան գյուղում էր, Աբգարը նրան ամեն իրիկուն հրավիրում էր գիշերային պտույտների: Նստում էին փոքրիկ, կարմիր Մարչը ու քշում էին գյուղի միջով: Գյուղի մեջտեղով միջպետական Գյումրի – Երեւան ճանապ…
24 Դեկտեմբեր 2020 • 12 րոպե
-
Պոեզիա
Երբ
Երբ պայթում է բառը և դառնում է լռություն, երբ շուրջդ կանգ է առել ընթացք ու շարժում, և չի պտտվում ժամացույցի սլաքն անգամ, հավասար է արդեն ամեն հավասար, թե' վերևում, թե' ներքևը՝ ուղիղ անդորր, երբ լցված…
23 Դեկտեմբեր 2020 • 2 րոպե
-
Գրախոսական
Լուսինե Եղյան | Ամեն բան ակներև է, հատկապես՝ սիրելը․
Օրերս լույս կտեսնի Լուսինե Եղյանի բանաստեղծությունների երկրորդ՝ «Ինքնահոսի» ժողովածուն, որում մեկտեղվել են հեղինակի վորջին չորս տարիների գործերը։ Լուսինեն տաղանդավոր ժամանակակիցներից է։
22 Դեկտեմբեր 2020 • 6 րոպե
-
Պոեզիա · Պատերազմի ձայնը
պատ-երազը․ կրակոց ներսից
* ծառ էի, ու երեւաց մեջս։ ներս-ներս գնացի։ հիմա ես կանաչ տերեւներս ի՞նչ անեմ։ անապակի, անդուռ, տկլոր շենքի վրա պինդ կողպեք է։ սպասում եմ տերը գա․ չլինի այնպես, որ ինձ ներս գցեմ նրա հուշի մեջ, որ երեկվ…
21 Դեկտեմբեր 2020 • 3 րոպե
-
Նորություններ
Արամ Ավետիս «Երբ առնետները կարդալ գիտեին»․ գրքի շնորհանդես
«Ինչպես ասում էին իմ սերնդի անհայտ հանճարները, որոնք հազար անգամ մեռան ու փտեցին, որոնք տեսան այս փրչոտ իրականությունը եւ փորձեցին մնալ այն, ինչ կային, եւ որոնք պատռվեցին ու պարտվեցին, ինչպես իրենցից…
20 Դեկտեմբեր 2020 • 1 րոպե
-
Պատմվածք
Ռևազ Ինանիշվիլի | Մայրը
Թարգմանիչ՝ Ջեննի Թամարյան
Ռևազ Ինանիշվիլի (1926-1991) Վրացի արձակագիր, կինոսցենարիստ, ժողովածուների հեղինակ, «Դիլա» (Առավոտ) հանդեսի խմբագիր, Վրաստանի գրողների միության անդամ:Մոր մասին յուրահատուկ ի՞նչ կարող եմ ասել, բայց իմ պ…
18 Դեկտեմբեր 2020 • 3 րոպե
-
Պատմվածք
Վերջ
Աստված ինքնասպանության փորձ էր կատարել։ Ամեն դեպքում էդպես էին խոսում խրամատում թաքնված քսանամյա մարտիրոսները, վայ շփոթվեցի՝ մարտիրոսները չէին, մարտիկներն էին՝ մի փոքր շտապեցի։ Թե՞՝ թերևս շտապեցի, թե՞…
16 Դեկտեմբեր 2020 • 2 րոպե
-
Գրականագիտություն
Հերմենևտիկյան ուսմունքը և էդիպյան բարդույթը «Էդիպ արքա» և «Համլետ» ողբերգություններում
«Իմ վաղ երիտասարդությունից մինչ պահը սույն ես այրվում ու կրակվում էի անչափ վսեմ ու ազնիվ սիրով, շատ ավելի վսեմ ու ազնիվ, քան կարող էր պատշաճել իմ ստոր վիճակին, եթե ես ցանկանայի պատմել»:
14 Դեկտեմբեր 2020 • 14 րոպե
-
Գրականագիտություն
Եղիշե Չարենցի «Պատգամը» և դաոսականությունը
Ճանապարհո՛րդ, ոտնահետքը քո ճանապարհն է հենց, եւ ուրիշ ոչինչ: Ճանապարհ չկա, ճանապարհո՛րդ, դու քո ճամփան ես բացում քայլելով: Քայլելով դու քո ճամփան ես բացում, եւ երբ հայացքդ շրջում ես ետ, տեսնում ես ճամ…
13 Դեկտեմբեր 2020 • 28 րոպե
