Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Պատմվածք
Անհայրություն
Հայելիներն ու հայրությունը նողկալի են ինձ համար, քանզի երկուսն էլ բազմապատկում ու տարածում են տիեզերքը: Խ. Լ. Բորխես: Ամեն ինչ սկսվեց այն օրը , երբ երկնավոր հայրը որոշեց որդուն ուղարկել որպես զոհ, նա…
27 Փետրվար 2019
-
Պոեզիա
Միալարություն
Թարգմանիչ՝ Տաթևիկ Պետրոսյան
Հաճախ արի ու տար ինձ քո հետ, կաթոգի՜ն հուզում, արի ու տար ինձ, երբ հիշողությունը մարմին է առնում և հին կիրքն է արյան մեջ եռում, երբ շուրթերը քո հոժար նվաղում են և կարծես հպվում ես ինձ նորեն:
26 Փետրվար 2019
-
Պատմվածք
Արթուր Միկոյան | Արագացրո´ւ, ասա´ հաջորդ բառդ
Ինչ-որ մեկն ստեղծել է բառերը, որ մենք կուլ չգնանք մեր լաբիրինթոսաձև հոգու ոլորապտույտներում։ Բացվող օրվա լույսերի հետ մեր բառերը թրթիռներով համբարձվում են ձայնատնից և հազվադեպ է պատահում, երբ կատաղութ…
24 Փետրվար 2019
-
Հետազոտություն
Լիլիկ Ղազարյան | Ընթերցելով Չարենցի «Երկիր Նաիրին»…
«Հայերը և թուրքերը»[1] գրքում կարդում ենք. «Մինչ Երևանը և ողջ հայ ժողովուրդը տոնում էին Սևրի դիվանագիտական հաղթանակը, քեմալականներն ու բոլշևիկները նախապատրաստում էին հարձակումը Հայաստանի վրա»[2]:
24 Փետրվար 2019
-
Պատմվածք
Հարգարժան գողը
Թարգմանիչ՝ Արեգ Բագրատյան
Ես, մայրիկը և տատիկը մի քանի տարի հանգիստ ու անհոգ ապրում էինք այգիով, ջրավազանով, հին ուռենիներով շրջապատված երկհարկանի տան երեք իրար կից սենյակներում՝ երեք տարբեր աշխարհներում: Ես համալսարանի փիլիսո…
23 Փետրվար 2019
-
Էսսե
Հովհաննես Թումանյան. Ցեղասպանության «զոհը»
Մեզ հայտնի է, թե ինչ տեղի ունեցավ Կոմիտասի հետ 1915-ին։ Նա չխելագարվեց։ Նա լռեց։ Մարդը բախվեց մի անպատմելի անիմաստությանը։ Հովհաննես Թումանյանի հետ տեղի ունեցավ նույնը։ 1915 թվականից հետո նա դադարեց լ…
22 Փետրվար 2019
-
Պատմվածք
Որդին
Լիլին հղիության ամիսներին հաճախակի էր ասում՝ վատ չէր լինի մեր տղան ծնվեր ամսի տասնութին, 6-ին գումարած 12 հավասար է՝ 18։ Ինչ մանկական էր Լիլին, այնքան էլ չէի հավատում, բայց ստացվեց՝ ինչպես ասում էր, հ…
20 Փետրվար 2019
-
Էսսե
Լևոն Ադյան | Էն Լոռու ձորն է
Ուղիղ քառասունհինգ տարի առաջ չքնաղագեղ մի աղջկա՝ Ադրբեջանի բժշկական ինստիտուտի ուսանողուհի Ռիմա Հարությունովայի հետ որոշեցինք Բաքվից ճանապարհվել Ղարաբաղ, իմ հայրենի գյուղ՝ Չլդրան, այնտեղից Շահումյանով…
19 Փետրվար 2019
-
Դրամատուրգիա
Ինձ սպասող-սպանող վախերը
Խավարի մեջ հնչում է Նեդայի ձայնը։ ՆԵԴԱ - Երբ քարշ տալով տանում էր սանդուղքի տակ գտնվող խուցը, ձեռքերով կառչում էի դռներից, ոտքերս դեմ էի տալիս հատակին, փորձում էի դուրս պրծնել, կծել… բայց լուռ, անձայն…
18 Փետրվար 2019
-
Էսսե
Ի՞նչ ես շինում էս ցեխերում
«Դուք էք երկրի աղը: Բայց եթէ աղը իր համը կորսնցնէ, ինչո՞վ պիտի աղեն զայն: Այլեւս ո՛չ մէկ բանի կը ծառայէ, հապա զայն կը թափեն, եւ մարդոց ոտքի կոխան կը դառնայ» (Մտ 5.13): Ես շարունակ խոսում եմ հետդ։
16 Փետրվար 2019
