Բանաստեղծությունից առաջ և հետո, ինձ համար ամենապաշտելի, ամենասիրելի ժանրը ասույթն է։ Որպես գաղտնիք ասեմ, որ ես հստակորեն չեմ էլ կարող բացատրել՝ թե ասույթը նույն բանաստեղծությունը չէ։
Ֆիլմը նկարահանվել է արձակագիր Ռաֆայել Նահապետյանի «Գրամեքենա» պատմվածքի մոտիվներով: Աշխատանքային խումբ՝ Մարի Հակոբյան, Ներսես Իլիկչյանն, Էլիզաբեթ Դաշտոյան:
Գրել այս ամենը: Արտագրել Կյանքը: Մոխիր ցանել: Կարդալ մի տաղ Մեծարենցից: Ջրերը ետ տանել: Իջնել վիհը: Ջանալ գտնել բաներ, Որ գրվել են վաթսուն… Ասել` մի տար` Անճանաչիս ընթացք պարտադրել:
Ու կփակվի շրջանը. կեցցե՛ շրջանը: Բիրգյուլ Օղուզը ծնվել է Ստամբուլում 1981 թվականին: Ավարտել է Ստամբուլի Բիլգի համալսարանի Համեմատական գրականության բաժինն ու ուսումը շարունակել է նույն համալսարանի Մշակ…
Ծովինարը մարդու գնաց տասնութ տարեկանում։ Տղան նույն գյուղացի էր, Պարգևը։ Գյուղացի տղայի ու աղջկա ծանոթությունը ո՞նց պիտի լիներ։ Երկու դույլ ջրով, աչքերը կախ, ծամոն ծամելով գալիս էր, Պարգևը ետևից հասավ…
*** էյ դո՛ւ, սիրիր ինձ, ինչպես բարձր ժայռերի եզրերին քամիներից թեքված միայնակ ծառերն են սիրում անհեթեթ անդունդը … որովհետև այո՛ կարծես ամեն ինչ էդքան էլ կարևոր չէ … երևի մեկ-մեկ ժպիտը հիասթափության …
Իմ արցունքների մեջ ես հաճախ հանդիպում եմ քեզ՝ տարիների հեռվությունից նույնքան հարազատ եւ մաքուր, ինչպես նույն արցունքներս: Հանդիպում եմ արդեն լուռ, անբառ, հաշտված ժամանակին, վերքերին.
Երբ առօրյա աղմուկը քնում է լուսնի օրորի տակ, Ես մտնում եմ իմ հոգին՝ Թանգարան մտնողի երկյուղածությամբ Եվ հուշերիս ու երազանքներիս դռներն եմ բացում: Ես իմ ծնված օրվա զուլալ առավոտն եմ գտնում Ու լվացվում…
ՏՂԱՄԱՐԴ- Երևում է միայն ստվերը: ԺԱՄԱՆԱԿԱՀԱՏՎԱԾ- 1941թ. շահրիվարի[2] 8, ուրբաթ[3]: ՎԱՅՐ- Քաղաք Ռեշտ, Սոմե Բիջար թաղամաս: Մթության մեջ լսվում է «Ուրբաթ օրվա շուկայի թմբուկն ու սազը» երաժշտությունը, որ տ…
![Մոհամմադ Ռահմանյան | Ռմբակոծությունից առաջ[1]](https://granish.org/wp-content/uploads/2018/02/mohammad-300x204.jpg)