Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Պոեզիա
Այնտեղ ուր ոչ ոք չկա
Այնտեղ ուր ոչ ոք չկա, Լինել, խելագարի պես լինել: Դատարանները պիտի փակվեն, Ու ես աչքեր կկախեմ պատից, Թե իրավաբան են կամ օրենսդիր, Չէ որ ես տեսել եմ բոլոր նրանց, Որ ոսկրացած հույսով Անվերջ գնացել են Այն…
19 Հունվար 2017
-
Պոեզիա
Էնն Սեքսթըն | Գթության փողոց 45
Թարգմանիչ՝ Ռուզաննա Սուքիասյան
Երազումս՝ մինչև ուղնուծուծս թափանցած, իրական երազում Բիքըն Հիլով վեր ու վար եմ անում՝ ԳԹՈՒԹՅԱՆ ՓՈՂՈՑ ցուցանակը փնտրելով։ Չկա։ Բեք Բեյ եմ գնում։ Չկա։ Չկա։ Բայց հասցեն գիտեմ։ Գթության փողոց 45։
18 Հունվար 2017
-
Պատմվածք
նարէկ դալլաքյան | Գիշերը չքնողների սենյակ
Արթնություն: Քուն: Արթնություն: Կուշանամ: Մի քիչ էլ, ու վերջ: Էսօր ամսի յոթն ա, ութին պիտի մտնեմ դեկանատ. կանչել են: Կորտասար էի վերցրել գրադարանից, վաղը պիտի հանձնեմ: Էսօր Սիային պիտի տեսնեմ:
17 Հունվար 2017
-
Գրականագիտություն
Հանուն, ընդդեմ եւ շնորհիվ հանգի*
“...քերականությունը, մերկ քերականությունն ինքնին արդեն կախարդանք է:” Բոդլեր 60-70-ականներին, երբ հայ բանաստեղծության արեւելյան հատվածը պայթյունավտանգ փնտրտուքի մեջ էր (փնտրտուք, որ հայտնի չափով պարտադ…
16 Հունվար 2017
-
Գրախոսական
Դավիթ Խաչիյան | Ադոլֆ Բիոյ Կասարեսի վիպակ մասին
Վերջերս (29.11.2016 թ.) «Էնոտեկա» գինեդարանում տեղի ունեցավ 20-րդ դարի իսպանալեզու արձակը ներկայացնող միանգամից երկու հեղինակների թարգմանությունների շնորհանդեսը: Առաջինը Բորխեսի «Բաբելոնյան գրադարան»…
15 Հունվար 2017
-
Պատմվածք
Արփի Ջանյան | Պատմություն տան մասին
Արևը առաջին շողերն էր տարածում, երբ գյուղ գնացող միակ ավտոբուսը, քարքարոտ ճանապարհը հաղթահարելով, հասավ տեղ: Գյո՜ւղ, հա գյուղ... Մեր գյուղը ընդամենը մի փողոց էր: «Մեր» ասելով էլ մի քիչ չափազանցրի, որո…
14 Հունվար 2017
-
Պատմվածք
Անուշ Հարությունյան | Չկա աշուն, որ տերևաթափ ապրած չլինի..
- Գնացքը շարժվեց իրիկնապահից մի սրտխփոց անց: Վերջին անգամ նայեցի պատուհանից քո դողացող կերպարանքին ու անցա: Երևի գիշերը անձրև է եկել, ապակու վրա անձրևի հետքեր կային, որ ներսից չեն մաքրվի:
12 Հունվար 2017
-
Պոեզիա
Մարիամ Հարությունյան | Նամակներ՝ մեկուկես շնչով
Բարև, ես պիտի գնամ, ուշանում է օրը, Մատներիս տակից սահում, ինչպես մաքրած բրինձ, Լցվում սպասման բաժակներն ու թասերը խորը: Ինչ-որ չասված դողեր արդեն թմրել են քնից, Բայց ես նրանց չեմ տանի ռեանիմացիա.
11 Հունվար 2017
-
Պատմվածք
Նոռա Անանյան | Քեզ կթողնեմ Նավզիկեիդ մոտ
Մեր հանդիպումները սկսվեցին ամենաիսկական կինոյի պես. կինոյի իսկական զգացողություններն առավոտյան սուրճի սեղանին էին դրված: Ռեյ Չարլզին փոխարինում էր տրակտորի ձայնը, Էյֆելի սրճարանին՝ խոհանոցիդ կաղ սեղան…
10 Հունվար 2017
-
Պատմվածք
Քոթը
Դրախտը հեռու չէ այնքան …. Կաթն այնտեղ միշտ թարմ է, սակայն, Եվ շոգեխաշած մսով են ուտում ապուրները ու Դանթեի հետ են լուսացնում այնտեղ գիշերները: Այնքան արև կա, անձրևներ այնտեղ, որ հավերժ կարմիր են կակաչ…
9 Հունվար 2017
