Արփի Ստեփանյան | Բաներ, որ բոլորս զգում ենք
մեկ մեկ թվում ա, որ իմ հակապատկերը լինեի, կյանքը ավելի լավը կլիներ. որ կարողանայի անել էն, ինչ չեմ կարողանում, ամեն ինչ կլիներ ավելի լավ,…
Ընթերցել
Գրանիշ համայնքի սիրելի հեղինակներ Մեր նոր համագործակցությունը Քարաշամբում գործող «Զով» տան հետ հնարավորություն է տալիս ապրելու եւ աշխատելու գյուղական խաղաղ միջավայրում: Տնակի հիմնադիրները՝ Կարինը…
Ընթերցել
Շիրլի Ջեքսոն | Լուիզա, տուն արի
«Լուիզա, — ռադիոյից հնչում էր մորս ձայնը, որ մի պահ սարսափեցնում էր ինձ, — Լուիզա, — ասում էր նա, — խնդրում եմ՝ տուն արի։…
Ընթերցել
Նուշիկ Միքայելյան | Արի քեզ հեքիաթներ պատմեմ
ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆ Ես շա՜տ -շատ վաղուց, Իմ ու քո թվարկությունից առաջ, Մոռացել եմ ազատության մասին՝ Թե ինչպես է գրվում, Թե քանի վանկ, քանի հանգ ունի……
Ընթերցել
Փիթեր Բալաքյան | Պոեզիայի ընթերցանություն Դիարբեքիրում
1․ Պահի բերկրանքով ոգևորված՝ չէի կարող պատկերացնել, որ Դիարբեքիրում իմ պոեզիայի ընթերցանությունը կազմակերպած երկու տղամարդիկ երկու տարի անց աքսորի մեջ կամ բանտում կհայտնվեն, և…
Ընթերցել
Արմեն Սարգսյան | Համլետ Առաքելյանի «Ինչ տխուր է սակայն» ժողովածուն
Պոեզիան արվեստի բազմակողմ դրսևորում է, որը գերազանցում է մշակութային և լեզվական սահմանները՝ ստանալով մեծաթիվ ձևեր՝ ավանդականից մինչև փորձարարական: Ինչո՞ւ է բարդ և միաժամանակ հաճելի…
Ընթերցել
Ռենե Դոմալ | Բանաստեղծի վերջին խոսքերը
Ռենե Դոմալ (1908-1944)-ֆրանսիացի սյուրռեալիստ գրող, փիլիսոփա և բանաստեղծ։ Իր ուշ պատանեկության տարիներին նրա ավանգարդ պոեզիան տպագրվել է Ֆրանսիայի առաջատար ամսագրերում, իսկ քսանականների սկզբում, որպես…
Ընթերցել
Դընի Դոնիկյան | Հայկականության պարտք․ Մարդկության պարտք
Հայկականության պարտք․ Մարդկության պարտք Եթե թշնամիդ քեզ չդրդի իմաստության, Քեզ կդրդի խորտակման։ Դընի Դոնիկյան Երկիրը ժառանգում են, այնուհետև արժանանում դրան․․․ Հակառակ դեպքում այն հավերժ…
Ընթերցել
Լևոն Խեչոյան | Հովհաննես Թումանյանի հեռագիրը
«Առանց Թումանյանի ու Կոմիտասի վարդապետության մենք մոլորվելու էինք խավար ճամփաբաժաններում, չարությամբ ու թշնամանքով էինք նայելու մարդկության իմաստությունը տարածող քրմերին, սակայն, հիմա մերոնց ներկայությամբ այլոց…
Ընթերցել
Հովհաննես Թումանյան | Նամակ Օլգա Մաճկալյանին
Դսեղ―Թիֆլիս 18 9/15 88 ամի, ի Դսեղ Օլինկա ջան, Եթե իրավ՝ հոգին է չափում ժամանակը, ապա տարիք են անցել քեզնից հեռանալու օրից։ Այս չընդունես…
Ընթերցել