Կային օրեր, երբ ես
Հոգումս բեռ էի տանում վշտի
Երգելով հեռացումի խոսքեր
Հանգը բեկելով ընդգծեցի՝
Քո սիրտը օվկիան է վշտի,
Իմ սիրտը՝ օվկիան վշտի…
Այլոց աչքերում կարդացի՝
«Դու կկորչես կեսճանապարհին…»
Վհատ հոգիս՝ ուժը կամքի կորցրած
Տանուլ տվեց իմ մութ վախերին,
Մոտ փրկության հույսով,
Ձախողման սպասումով
Պարտվում եմ կրկին…
Եթե մահն է դուռս թակում հիմա,
Հաշվեք մեղքերս ու ինձ արձակեք,
Մի շշուկ լսեց հոգիս.
«Մեր ստացածից վերցրիր ավելին,
Դու՛ ես օվկիանը վշտի…»
Թարգմանությունը անգլերենից՝ Դիանա Սիսակյանի
