Հայկ Հովյան

Վերելակն ուշանում էր, մի քիչ էլ, ու Մանանը տակը կաներ: Տան բանալին պահել էր ձեռքում: Մինչև զանգը տար, ու լակոտները ծոր տալով հասնեին դռանը՝…

Էրիվանի սահմանն էրիվանցիների լեզվի ծայրին էր… Աշնան առաջին հովը վրա հասավ ծուլորեն, մի կերպ քարշ գալով իրեն նետեց ցամաք տափարակին ու տապալվեց անուժ` անկարող…

Ամառվա հանկարծահաս անձրևները չունեցած ծովի բույրն ունեին: Քառասուննոց տապին էրիվանի կարկատած ասֆալտը ոչ մի կերպ չէր հասցնում սառչել և գոլ էր արձակում անգամ լուսադեմին:…

Սոսու նոր-նոր դեղնող տերևները սիրում էին ընկնել ցած, աղմուկով քարշ գալ բետոնե սալիկներին, խմբերով հավաքվել ճամփեզրի անկյուններում ու բարեհաճ քամու հայտնվելուն պես` գրոհել հանդիպակաց…

Օգոստոսը կեսն արդեն հատել էր: Էրիվանի բնական ամֆիթատրոնը վեր էր ածվել շիկացած թավայի ու փողոց նետված մարդկանց հալեցնում էր ասես կարագի կտորների: Հալեցնում էր…

Երեքշաբթի օրը կրկին սկսեցին տարածվել շշուկներ, թե ծերունի Մազմանը պատրաստվում է ինքնասպան լինել: Երեքշաբթին ընդհանրապես շաբաթվա ամենաանշուք օրն է: Այն ոչ ամենաատելին է ինչպես…