Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Պատմվածք
Նառա Վարդանյան | Սերը
Ապրում եմ խրուշչովկա շենքերից մեկի հինգերորդ հարկում: Գնում եմ գործի, գալիս, ընթրում, հազվադեպ նախաճաշում, կատու եմ պահում: Մայրս, քույրերս երբեմն գալիս տունս մաքրում են, որ կարողանամ գրել:
1 Մայիս 2020
-
Պոեզիա
Վեհանոյշ Թեքեան | Մայրը կը սպասէ որ սիրտը ժպտի
Յիշատակը լքուած քնար է հնձուած դաշտի մէջ։ Կեանքը երկար է, յիշողութիւնը՝ աւելի երկար Քունը երկար է, երազը՝ աւելի երկար։ Երբեմն յիշողութիւնը կը ջնջուի, կը կծկուի կեանքը, Երազը կը ջնջուի, կը կծկուի քունը…
30 Ապրիլ 2020
-
Պոեզիա
Պատահական բանաստեղծություններ
ձայն՝ տղամարդու, հետո՝ աղջկա. երկու հոսք՝ առավոտյան ու կեսօրի՝ ամբոխի կեսին: բարձրահասակ, նիհարավուն մարդը համարյա մտել է ալեհեր պարկը, որը դեռ դիմադրում է: երրորդ կամ չորրորդ անգամ:
29 Ապրիլ 2020
-
Պոեզիա
Գևորգ Կաաս | Եկա մտա ներս
եկա մտա ներս հանեցի կանաչ պլաշս, կապույտ գլխարկս մաշված բալենսիագա բոթազներս որոնք գնելու համար եքա վիզ եմ դրել տանը անձրև էր գալիս տան միջանցքները գետեր էին սենյակս՝ լիճ իսկ դրսում նեռվայնացա մարդիկ…
28 Ապրիլ 2020
-
Պոեզիա
Վիլո | Անվերջակետ
Քաղաքը կնոջ մերկություն է, պիտի մենակ քայլես, որ հասկանաս, ամեն քայլելիս միշտ մի բանի է նմանվում: Երբեմն իմ վրայով եմ քայլում, քաղաքն անձրևում է գլխիս, կաթիլը ձեռքիս է իջնում, ու ցնդում մատներիս:
28 Ապրիլ 2020
-
Պատմվածք
ՄԻ´ խորացիր
Թարգմանիչ՝ Անժելա Խաչատրյան
Անյեզեն կարող էր ինձ գոնե զգուշացնել` փոխանակ այսպես հեռանալու, կամ կարող էր ասել. գնա´ գրողի ծոցը: Չեմ հավակնել կատարյալ լինել, բայց եթե ինձ ասած լիներ, թե իրեն ի՞նչ էր պակասում, կարող էինք խոսել այդ…
27 Ապրիլ 2020
-
Պոեզիա
Գոհար Գրիգորյան | 18-րդ մեղք
դժվար է ոչ ոքի մասին չգրելը ավելի դժվար է գրելը ոչ ոքի մասին... քայլիր ճաքած քարտեզների վրայով որի ցամաքները բառադիեր են ու կզգաս սեփական գոյությանդ մաշկի վրա որ մի կարճ անվերջություն վատնել ես փակ աչ…
26 Ապրիլ 2020
-
Պատմվածք
Մոնիրու Ռավանիփուր | Դեր
Թարգմանիչ՝ Արեգ Բագրատյան
Մրրկացող, համառ ու կատաղի քամին պար էր բռնել մերկացած ծառի շուրջբոլորը, որ նրանից պոկի իր վերջին տերևները: Ազարն՝ աշնան վերջին ամիսը: Մարիամը աստիճանների հետևից նայեց: Աղջիկը դեռ նստած էր գրականության…
25 Ապրիլ 2020
-
Պատմվածք
Թերեզա Ամրյան | Գետի ափին
Իմ պապիկի մայրը, որին բոլորս մեր մայրենի լեզվով ընե, այսինքն՝ մայրիկ ենք կոչում, նստել է մոխրագույն թաղիքի վրա: Նա ժամանակ առ ժամանակ վառարանի դռնակը բաց է անում և երկար մետաղով խառնում է կրակը:
24 Ապրիլ 2020
-
Պատմվածք
Առաքել Սեմերջյան | Վարդապետ իմ խեղճ, բայց և բախտավոր
Ցեղասպանության ամենախառը պահին, երբ խառնվել էին ոտ ու գլուխ, թև ու թիկունք, աչք և ունք, քիթ ու բերան, վարդապետը հիշեց, որ հաց ուտելուց առաջ չի աղոթել: Մի կողմից էլ ի՞նչ աղոթեր, երբ հաց էլ չկար ուտելու…
24 Ապրիլ 2020
