Պոեզիա

լինում է, չի լինում… դա «լինումների» ներկան է, սկզբի, այդ ժամանկի փոխարեն, երբ «շուտովն» անցնում է, «երբեքը», «միշտը» անցել են, և դե՞ռ, սրբազան ճամփան…

Ես հավերժությունը Փնտրել եմ խոսքում եվ իմ հոգին Նրան եմ վաճառել   *** Մահը Ինչ ձրի է Բոլորս այն վերցնում ենք Բոլորս այն ճաշակում…

իմ քաղցր հազարտարվա և այլն իմ քաղցր հազարտարվա և այլն մորաքույր լյուսին էս վերջին պատերազմի ժամանակ կարող էր ու հաստատ պատմած կլինի քեզ թե…