Պոեզիա

  ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Սիրային բանաստեղծություն` գրված անպատեհ ժամանակներում Դու արդեն վաղուց չկաս – ի՜նչ տարօրինակ զուգադիպություն, չէ՞ որ ինքս էլ վաղուց չկամ: Ներիր, սիրելիս,…

Խռովված իմ կյանքի ետևից եմ գնում… Կամ ես շան չափ չկամ, կամ կյանքս` ոսկորի, Ու ինձ վարժեցնողը` խճաքարեր բռում Աստվածների խիղճն է գամում հորիզոնին:…

Որ մի հասարակ պարի համար հին մեռելներին խտուտ չտամ՝ ես վալսը պարեցի կոստյումիդ հետ, ու քանի որ այդ օրն այն մեզ մոտ առավելապես լավ…