ԱՐԱՄ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ | Չարենց
Իմ պէս տղայ էր… մի քիչ կամակոր… ներսում լոյս ունէր… կապոյտ… ծիրանի ծիր անծիր… եւ արեան կարմիրն էր բո’րբ կաթում նրա գրչածայրից… Նաիրեան երազներ…
Ընթերցել
Իմ պէս տղայ էր… մի քիչ կամակոր… ներսում լոյս ունէր… կապոյտ… ծիրանի ծիր անծիր… եւ արեան կարմիրն էր բո’րբ կաթում նրա գրչածայրից… Նաիրեան երազներ…
Ընթերցել
էլ ուժ չունեմ, հավատս ամենօրյա լվացքներում էնքան ժավել եմ դրել, մաշվել-ծակրտվել ա, մտքերս էնքան մտածել եմ զզվել հոգնել են ինձանից, սկզբունքներս անցյալ տարի ծախել…
Ընթերցել
Տերեր Կեսօրվա բոլոր ծալքերում արև է: Շողերը թիկնել են տան պատերին, բազմել քարերի վրա, փռվել բակի կանաչում: Ծիրանենին հարազատ-անտարբեր հայացքով պատշգամբին է նայում: Քույրս…
Ընթերցել
1 . Պատուհանից խլելով քո ծիծաղի գույնզգույն երանգները` քամին ծաղիկներ է ասեղնագործում գարնան ծառերին: Չեմ հասկանում, թե ինչ ես բլբլում հիմա, բայց շոյում եմ…
Ընթերցել