Գրիգ

Կուրթ Վոնեգութին, ում քայլած փողոցներով քայլել եմ։ Տատս ասում էր՝ եթե երբևէ, եթե մոլորվես, հետևի՛ր կատուներին․ նրանք գիտեն տան ճանապարհը, նույնիսկ եթե տունը, նույնիսկ…

Թումանյանին, Բակունցին, Մաթևոսյանին․ իրենք գիտեն, թե ինչու․․․ արթնացա այն առավոտ, երբ գյուղը վճռել էր սպանել արջին, Վրեժը թակեց դուռս, ամեն ինչ արդեն կանխորոշված էր…

Աննա Դավթյանին Արտուշ պապի այգին գյուղի ամենահայտնի խնձորանոցն էր, հպարտանում էր իր ծառերով, լսում եմ, ամեն ծառ ուներ իր տխուր պատմությունը. մեկը տնկվել էր…

  Տղամարդը պառկած էր անկողնում։ Տղամարդը մեռնում էր։ Եվ այստեղ երեխա էլ պիտի լիներ, առնվազն՝ մեկը, որովհետև այդպիսին է իրերի կարգը, բայց տղամարդը միայնակ…