Պատմվածք · Սարոյան մրցանակ
Թարգմանիչ՝ Հասմիկ Հակոբյան
Ամառվա գիշերն այնքան լուռ է, այնքան անկշիռ, որ լսում ու տեսնում եմ, թե ինչպես է լուսնկան սողոսկում մեր գոմ՝ արծաթե ժապավենի պես փռվելով խոտի դեզերի, չոր հնդկացորենի հացի ու մատղաշ ավանակի վրա։
12 Օգոստոս 2026 • 4 րոպե
