Էլիզա Ստեփանյան

Տանյա Ռախմանովային          Երբ կյանքը կատարելության էր հասցված, վրա հասավ ծերությունը։ Վերջին թանկարժեք նրբագիծը փոքրիկ լոգարանն էր, որը տեղադրվել էր երկար մտորումներից և որոնումներից…

Ժամանակին մի երկրաշարժ էր եղել․ բայց այդ մեկն ամենաուժեղն էր, որ ֆիքսվել էր սկսած Ռիխտերի սանդղակի հայտնագործությունից, երբ հնարավոր դարձավ չափել ապոկալիպտիկ նախազգուշացումները։ Այն…

Հայրը նրան Մարիաննա էր անվանում, պապը՝ Մարյա, մայրը Մարինա, իսկ տատը՝ Մարյանա կամ Յանա։ Այդպես էլ տարբեր անուններով ապրում էր։ Մանուկ ժամանակ զվարթ, թմբլիկ…

ՈՒՂՂԱԿԻ ՍՊԱՍՈՒՄ ԷԻՆՔ ՆՐԱՆՑ․ յուրաքանչյուրիս բաժին էին հասել մեր օրն ու ժամը, բայց կար մի պարզ ճշմարտություն․ առանց շտապելու հանգիստ ծխում էինք այնքան, որքան…

Սկիզբը՝ Այստեղ Բայց Սիլվիան հավանաբար սխալվում էր։ Ըստ երևույթին, պարոն Քրոզիերը շատ ավելի քաղաքավարի և համբերատար էր դարձել, քան նա կարող էր պատկերացնել։ Ստորադաս…

Երբեմն զարմանում եմ, երբ մտածում եմ, թե որքան ծեր եմ։ Հիշում եմ ժամանակները, երբ քաղաքում, որտեղ ժամանակին ապրել եմ, փողոցներն ամռանը ջրում էին, որպեսզի…

Վսեվոլոդ Նեկրասովին[1] Ճեփ-ճերմակահեր Վալերկան ճարպկորեն հեծանիվ նստեց՝ բռնվելով մեկուսիչով կապկպված ղեկից․ -Սան, Ստյոպկան ասում է նաև, որ կոմերիտական չէ և ընտանիքավոր մարդ է, իսկ…

Րյու դե Լիոնը, որը Լիոնի կայարանից մինչև Բաստիլի հրապարակն է ձգվում, կեղտոտ, փոշոտ, տհաճ փողոց էր։ Լայն էր և կարող էր ավելի վեհ անվանում…

Երբեք ոչ ոքի չեմ խոստովանել, որ իսկական հրաշքով էի բնակարանս ձեռք բերել։ Լաուրան, որն այնպես էր համբուրվում, ասես տանգո էր պարում, անշարժ գույքի գործակալի…

       Կպատմե՞ս ինձ։ Նրանց բոլորի մասին։ Նրանց մասին, ում դիպչել ես մինչև ինձ։ Կպատմե՞ս։ Չեմ խանդի։ Խոստանում եմ․․․        Երբեմն ինձ թվում է, որ…