Լիլ Հովհաննիսյան

Տեքստը գրվել է Ծաղկաձորում կայացած երիտասարդական հավաքի ժամանակ՝ որպես միասնական, համահավաք բնագիր ստեղծելու փարձառություն: Տեքստի համահեղինակներ՝ Հասմիկ Սիմոնյան, Արթուր Մեսրոպյան, Անահիտ Ղազախեցյան, Գևորգ Կաաս,…

Մի տարի առաջ էլի օգոստոս էր։ Շոգն էլի վրա էր տվել։ Հուլիսի վերջին դուրս շպրտեցին մի վարձով տնից: Լավ եղավ։ Տեղադիրքը սրտովս չէր։ Իրերի…

Երազիս գնում եմ շնաձուկ տեսնելու, ինչպես Բուենդիայի տղան՝ սառույցի։ Տոմսը երեքուկես է։ Մի քանի րոպեի համար: Էգ է։ Համեմատաբար փոքր, բայց երբ հայտնվում է…

Նա գալիս էր ներս, ու ինչ-որ ժպիտ ոտքերը խաչում էր դեմքիս փռված ամենօրյա հայացքին՝ փոխելով անփոսիկ այտերիս ու անժպիտ աչքերիս վարքը։ Համալսարանը, սովորելու հարցում…

Կես ժամ կլիներ կանգառում կանգնած սպասում էի քաղաքի միակ երթուղայինին։ -Հիմա երևի Պապիկը կգա,- հուսադրում էի ինձ տասը րոպեն մեկ։ Բայց Պապիկը չկար ու…

Հղկված քարերի քաղաք էր, ճիշտ այն քարերից, որոնց տաշում են մահարձան շինելու, մեռնողի հիշատակին տաղավար սարքելու համար և նրանցից, որոնք լցված են մեր քաղաքի…