Մարիամ Մնացականյան

Քամին թեթև սահում էր ծառերի վրայով ու հին, շատ հին երգեր էր սուլում: Ամառվա շոգը չէր թողնում երգի բառերը հասկանալ: Բայց քամին թեթև սահում…

Առավոտյան արթնացա ու տեսա, որ ձեռքիս մատները փոքրացել են: Ամբողջ մարմնով ձգվեցի, բայց ոտքերս անկողնուս միայն մեջտեղը հասան: Քթիս եմ ձեռք տալիս՝ դեռ ծուռ…