Ռուզան Հովասափյան

Մոր գրկին Մի երեխա տեսա – Մեր Սիրո չափ էր… *** Առավոտյան Տանից դուրս եկա Ողջ և առողջ: Քիչ անց Թռչունները Պատգարակով տուն բերեցին.–…

Դու իմ մասին Միայն այսքանը գիտես, Որ ես հիմա Ծովերի տակ եմ, Ուր Իմ ամենակապույտ լռությունն է… Ես չգիտեմ՝ Երբևիցե կկարողանա՞մ Հանճարեղ պարզության Բառեր…

*** Ես երկինքներում Կապույտ եմ փնտրում, Որին Թռչնաթև դիպած չլինի – Շապի՜կդ պիտի լեղակաջրեմ: Փետրաթափվելով Մի թռչուն ընկավ. Մի՞թե Սիրտս էր… *** Ինձ թռչուններ…

Հայրենի՛ք Մուրացկանի Ձեռքի նման Սիրտս բացեմ՝ Մի գրոշի Սեր դիր այնտեղ: Ամեն գիշեր Իմ ետևից Գորշ գայլի պես Մի բարձրահարկ Շենք է վազում.– Նրա…

Տիրամոր պես ծնկի իջա բառիս առջև. Խաչել էին միամորիս ոսկեգանգուր, Ու գամերի արձագանքն էր շամփրոտում դեռ Լռությունը հեռուների ու ճիչս խուլ: Բայց փայում էր…

Խռովված իմ կյանքի ետևից եմ գնում… Կամ ես շան չափ չկամ, կամ կյանքս` ոսկորի, Ու ինձ վարժեցնողը` խճաքարեր բռում Աստվածների խիղճն է գամում հորիզոնին:…