Սամվել Թավադյան

Պատանի գիշերը Գիշերվա փայլուն ջրերը ազատում են ինձ Բազմազան գույներից և ձևերից։ Այգու թռչուններն ու աստղերը փառավորում են երազի և խավարի վաղնջական կարգերի բաղձալի…

Ավար Ինչպես մեկը, որ քայլում է ափով և հիանում ծովի լիությամբ՝ լցված լույսով և առատ տարածությամբ, ես հանդիսատեսն էի քո գեղեցկության երկարատև մի օրվա…

Անծանոթը Սուրը տաճարում է։ Ես մեկն եմ տաճարի քրմերից, որ այն երբեք չի տեսել։ Այլ համայնքներ երկրպագում են բրոնզե հայելիներ կամ քարեր։ Մհածում եմ`…

  *** Ժամանակը հիշում է սրերը և նավերը, և կայսրությունների փոշին, և հնչերանգը հեկզամետրի, և ահեղ մարտական ձիերը, և աղաղակները և տողերը Շեքսպիրի։ Իսկ…