Վեհանոյշ Թեքեան | Օրհնութիւն ու փառք հերոսներուն որ բարձրացան ու բարձրացուցին
Անոնք որ ինկան իրենց ծունկերուն վրայ եւ չկրցան ցոյց տալ երկարութիւնը ցաւին, անոնք որ ինկան թշնամիին գիշատիչ եւ կ՚արիւնին երկարութեան տակ ցաւին, Օգնութի՜ւն անսանձ…
ԸնթերցելՎեհանոյշ Թաքեան
Ալեքսանդր Թոփչեան | Մոխիր, որ դառնում է բառի ադամանդ
Այդ պոէմը, («ՄՈԽԻՐԷ ԾԱՌ»), որ մեր խորին համոզմամբ, Պ. Սեւակի «Զանգակատնից» յետոյ, Եղեռնին անդրադարձող ամենաուշագրաւ գործն է հայ գրականութեան մէջ։ ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ԹՈՓՉԵԱՆ Քսաներորդ դարը…
Ընթերցել