Վեհանոյշ Թեքեան

Մեծ հայրս վաթսունհինգ տարեկանին ամուսնացած էր Եղեռնին այրիացած երեսուն տարեկան մեծմօրս հետ, որ ունէր տասներկու տարեկան աղջնակ մը: Յաջորդ տարի ծներ էր մայրս, և…

Ամէն Մայիս քսանութին վարդահեղեղ արշալոյսը կը վերաբացուէր։ Պէյրութի սրահները կ՚ողողուէին ճառախօսներով, հանդիսատենչներով, իսկ Եռագոյնը տեղ-տեղ վաստակաւոր նահապետի նման կը փառաւորուէր, ուրիշ տեղեր պարտուած զօրավարի…

Լողաւազանին ճիշդ եզերքը, թարմ առողջ խոտերէն առաջ, երկար աթոռին վրայ երկարած էր արեւակէզ սրունքները, լողազգեստին վերնամասի կապերը իջեցուցած ուսերէն վար՝ «Սագօ՛, – կը պոռար,-…

Ամբողջ Պրոտ Էվընիւի երկայնքին մէկ հատ հայ կայ, ան ալ հնակարկատ,- ըսի  մօրս։ Մայրս՝ հայուհի, գաւաթին կէսը միշտ լեցուն տեսնող, նոյնիսկ եթէ կաթիլ մը ջուր…