
Վիկտորիա Սամուել | Վերջում՝ յասամաններ
Հասկանո՞ւմ ես, եթե նույնիսկ պատերազմ լինի, ես շարունակելու եմ պատկերացնել մի բաց բալկոն, որտեղ կլինեն ֆրեզիաներ, մեկ-մեկ էլ՝ դեղին վարդեր, եւ ռմբակոծությունների մեջ ես…
ԸնթերցելՀասկանո՞ւմ ես, եթե նույնիսկ պատերազմ լինի, ես շարունակելու եմ պատկերացնել մի բաց բալկոն, որտեղ կլինեն ֆրեզիաներ, մեկ-մեկ էլ՝ դեղին վարդեր, եւ ռմբակոծությունների մեջ ես…
ԸնթերցելՍա շատ դժվար կյանք է, երբ վախերը չեն լքում մեզ, երբ դրանք մեծանում ու կուլ են տալիս քեզ քո երազներում։ Ես չեմ ուզում գրել…
ԸնթերցելԴատարկության հիմքը սպասումն է։ Ես սպասում եմ գարնանը եւ վերածննդին իմ։ Ես սպասում եմ ծաղիկների բույրին ու արեւին։ Ես սպասում եմ ինձ։ Ես սպասում…
ԸնթերցելՎախն արդյունքն է փորձի՝ մի քիչ բարդ ու ցավեցրած փորձի։ Եվ երբ այդպիսի կյանքից հետո վախը ինքնապահպանման բնազդից բացի այլ բան չի լինում, դու…
Ընթերցել