Արմենուհի Սիսյան

«Չէ որ ես քեզ բերո՜ւմ էի թարմ ծաղի՜կ-նե՜ր…» -Ինձ համար դիմակ կբերե՞ս… -Տանը նստած ինչի՞դ է պետք: -Պատշգամբ եմ դուրս գալու: – Ի՞նչ անենք……

Դեռ երկու ժամ ունեի: Տուն չէի գնա, որովհետև մինչև տեղ հասնեի, հետո նույնքան ժամանակամիջոցում վերադառնայի, արանքում շատ քիչ ժամանակ էի շահելու, մնալու էր ավելորդ…