Վեհանոյշ Թեքեան նշանաբառով բոլոր հրապարակումները
-
Հուշագրություն
Վեհանոյշ Թեքեան | Դանիէլ Վարուժանի դուստրը. Վերոնիքա Սաֆրազեան
Իր հօր՝ Դանիէլ Վարուժանի շուքին տակ չապրեցաւ. բայց շուքի՛ մէջ ապրեցաւ։ Հօր անուան փայլքը իր վրայ չսփռեց։ Գրիգոր Զոհրապի դուստրը՝ Տոլորէսն ալ կ՚ապրէր Մէնհէթընի մէջ. շքեղ ու շողշողուն կեանք մը, միլիոնատ…
24 Ապրիլ 2022 • 9 րոպե
-
Պոեզիա
Վեհանոյշ Թեքեան | Արշիլ Կորքի
Ահեղ կոհակը ջարդի, որ հայածուծ արեան մէջ թաթխեց գիւղդ, եւ դուն բոպիկ ու անօթի Գաղթի ճամբան բռնեցիր քովիկը մօրդ փէշին, Ի՞նչ գոյն, ի՞նչ ցաւ կը տեսնէիր, Ոստանի՛կ։ Գիւղդ դատարկ է հիմա։ Հարիւր տարուայ ոճրա…
31 Մարտ 2022 • 2 րոպե
-
Պոեզիա
Վեհանոյշ Թեքեան | Ռազմիկ Դաւոյեան
«Չգիտեմ երբ, չեմ յիշում ո՜վ Անցնում էր լուռ այս աշխարհով։» Խորհուրդ էր խոր ու մեծաքանչ, Տիեզերքի ձեռքը բռնած Ան լուռ չանցա՛ւ այս աշխարհէն։ Ծննդավայրն էր ծիածան, Ծիածանը՝ կախարդական պարեգօտ, Հայոց աշխա…
15 Հունվար 2022 • 2 րոպե
-
Պոեզիա
Վեհանոյշ Թեքեան | Երկու պատճառ երկար ապրելու
Մէկ աքլոր էր, տասնըմէկ հաւ։ Հազիւ եօթանասուն տարեկանին Տային եկաւ Պոլիսէն մեծմայրս գացեր համոզեր բերեր էր զինք, վաթսուն տարի ետք վայելելու իր չորս քոյրերը Աղաւնի, Թագուհի, Սրբուհի, Արմէնուհի։
23 Դեկտեմբեր 2021 • 5 րոպե
-
Պոեզիա
Վեհանոյշ Թեքեան | Աղօթք
եւ ծնրադիր՝ հալած խունկի արտօսրի պէս։ անդունդնե՜ր կան անոնց համար։ ու վեհութիւնը ազգիս։ Մեր ատրուշան հոգիներուն մէջ ղուրպան։ Ճշմարտահեր Առաւօ՛տը Նաւասարդի։
18 Հոկտեմբեր 2021 • 1 րոպե
-
Պոեզիա
Վեհանոյշ Թեքեան | Իմ երկիրս տխուր է
Քսաներկու տարեկան էի։ Շաբաթ գիշեր մըն էր. Հայկազեան Գոլէճէն քանի մը դասընկեր-դասընկերուհիներ եկան։ Մեր փողոցին միւս կողմը գիշերային ակումբ մը կար, ուր այդ օր Օմար Շարիֆ ներկայ պիտի ըլլար։
19 Սեպտեմբեր 2021 • 2 րոպե
-
Նորություններ
Վեհանոյշ Թեքեան | Ալեքսանդր Թոփչեան
Կարծես չէր բաւեր համընդհանուր կորուստը, մեր գրական երկնակամարէն ալ աստղեր ետեւ ետեւի կ՚երերան, իրենց ժամանակաւոր կացարանէն տեղաւորուելով մշտնջենական լոյսի մէջ։ Եւ հիմա Ալեքսանդր Թոփչեանի լուսեղէն հոգի…
14 Սեպտեմբեր 2021 • 5 րոպե
-
Պոեզիա
Վեհանոյշ Թեքեան | Յակոբ Կարապենցին
Ես վստահ եմ դեռ էջերէդ պիտի արիւն քամուի։ Վառած է լոյսը, Սփիւռքի հանգոյցի երախին մէջ Ամէն անգամ երբ մէկը Իր կուրծքի վանդակներուն մէջ բանտարկուած ցաւին անհեթեթին աղմուկը դուրս քաշած Ինքնակիզման բնազդով…
31 Օգոստոս 2021 • 3 րոպե
-
Պոեզիա
Վեհանոյշ Թեքեան | Եղիշէ Չարենց
Դոփելով, շաչելով, աստղեր վա՛ր քաշելով Իր Կարսէն մտաւ Երեւան. Ցանեց ցոլք փրփրածին, տեսիլք ոսկեբառ Շեփորը հնչեց որոտան Սրինգը հեռացաւ վախցած Ջութակը մղկտաց աղի Թաւջութակը նստաւ համարձակ Քնարը յուզախառն…
8 Հուլիս 2021 • 1 րոպե
-
Գրականագիտություն
Վեհանոյշ Թեքեան | Յակոբ Մնձուրի, Զահրատն ալ հետը
Յակոբ Մնձուրին իր երկու դուստրերուն հետ Գնալը կղզի կ՚ապրէր ամառ-ձմեռ, փռապան էր։ Զահրատն ալ իր տիկնոջ հետ ամարանոց կ՚երթար հոն. ան ալ երբոր Կիկոյին մասին չէր մտածեր՝ այլաբանօրէն ծորակ կը ծախէր։
30 Հունիս 2021 • 5 րոպե