Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Պատմվածք
Սիրանուշ Զախարյան | Տեր հայրը
Կռիվը երկու օր առաջ էր վերջացել։ Էլ մարդիկ իրար չէին քրքրում։ Բայց գլխիս ցավը գանգոսկրերս փշրում էր։ Ընկել էի գետնին, բռնել գլուխս, ոչ լացել էի կարողանում, ոչ՝ գոռալ։ Բուժքույրը պատահաբար պալատի դուռը…
10 Հոկտեմբեր 2023 • 9 րոպե
-
Գրականագիտություն
Զուդիթ Բաթլեր | Ներածություն` Ժակ Դերիդայի «Քերակաբանության մասին» գրքի
Հանգամանքների բերումով վերջին տարիներին կարելի է հայերենով ավելի ու ավելի շատ թարգմանական գրականություն գտնել, որոնք ամբողջական կամ հատվածական ձևով ներկայացնում են բնագիրը: Դրանք մեծամասամբ ու բարեբախ…
9 Հոկտեմբեր 2023 • 40 րոպե
-
Պոեզիա
Աշոտ Մկրյան | Որքան ծանր է քայլը
*** առա ափիս մեջ արեւը ճզմեցի նարնջի պես ու հոսեցին մատներովս ճառագայթներ կաթիլ կաթիլ եւ ուզեցի մատներս արեւոտ քսել հագիս շորին ինչպես փնթի մանուկ ճառագայթված իր օրերով իսկ հիմա ձմեռ օրով ձյուն էլ չկա…
8 Հոկտեմբեր 2023 • 1 րոպե
-
Պոեզիա
Բոբ Դիլըն | Ես խղճում եմ գաղթականին
Ես խղճում եմ գաղթականին, որն իր տունն է կարոտում, Որն ուզում է չարիք գործել, բայց իրեն է պոկոտում. Նա խաբում է իր մատերով, խորամանկում է ահից, Կրքոտությամբ իր կյանքն ատում ու վախենում իր մահից:
7 Հոկտեմբեր 2023 • 1 րոպե
-
Էսսե
Հակաբառերի ժամանակը
Թումանյանի «Գիքորը» կարդալիս փոքր աղջիկս հասավ այն դրվագին, որտեղ մայրն ասում է. «Չեմ ուզում, իմ քորփա էրեխին էն անիրավ աշխարհը մի գցիլ, չեմ ուզում»: Հետո հարցրեց՝ անիրավն ի՞նչ է: Իսկապես, հիմա ո՞վ է…
6 Հոկտեմբեր 2023 • 7 րոպե
-
Ասույթ
Վլադիմիր Վիսոցկի | Մտահանք
Թարգմանիչ՝ Հայկանուշ Ավետիսյան
Ինչու՞ լինեմ հասարակության ոգին Եթե նրանում հոգի ամենևին էլ չկա։ *** Եղբայրական գերեզմաններում լացակումած այրիներ չկան Այստեղ ավելի պինդ մարդիկ են գալիս, Եղբայրական գերեզմաններում խաչեր չեն դնում․․․ Բ…
5 Հոկտեմբեր 2023 • 1 րոպե
-
Պոեզիա · Պատերազմի ձայնը
Lավիդ չհասա՛, ցավիդ չհասա՛, դավիդ չհասա՛….
Մինչ սեպտեմբերի 19-ը 1. Այս Նոր Տարվա տոնածառի հին ու բարի աստղը, որ միշտ զարդարել է գագաթը ծեր, դեն նետեցի… Արդեն չկա… Փոխարենը խաչ դրեցի նրա գլխին, որ այս տարվա իմ Նոր Տարին էլ հրաշքի չհավատա… Խաղալ…
4 Հոկտեմբեր 2023 • 7 րոպե
-
Պատմվածք
Յուրի Մամլեև | Ոտքը
Սավելին վազում էր խավար նրբանցքով: Շենքերի վիթխարի կույտերը կենդանի-մեռյալ ու սպառնալի էին թվում: Ասես երբեք գոյություն չէին էլ ունեցել: «Ինչո՞ւ, ինչո՞ւ եմ այսպես սիրում ոտքս,- անձայն ոռնում էր նա:
3 Հոկտեմբեր 2023 • 11 րոպե
-
Պոեզիա
Մա’մ
Մա՛մ, Լվա՛ գլուխս ու էն ամենը, ինչ կա այդտեղ... Սանրիր վարսերս ու հյուսերիս մեջ երազներս դիր Ու ձիգ կապիր հավատով, ինչպես դպրոցական տարիներին էիր անում Ու համոզիր, Որ ես ամենալավն եմ, Որ մի օր ամեն ին…
2 Հոկտեմբեր 2023 • 2 րոպե
-
Պատմվածք · Պատերազմի ձայնը
Օձ
Ավտոմեքենաների հերթը ձգվում էր լեռնաշխարհով մեկ. կարծես բարակ թել անցնելուց լիներ անցյալի ու ներկայի միջով։ Էդ թելը ամեն տեղից կարող էր կտրվել, սակայն ամենավտանգավոր տեղը վերջից կտրվելն էր` ավելի շուտ…
30 Սեպտեմբեր 2023 • 11 րոպե
