Վերջերս

Պոեզիա

Դմիտրի Բիկով | Սենտիմենտալ ռոմանս

Երբ թողնեմ վերջապես երազել լավից էլ լավը՝ ես կտեսնեմ, որ դու ապրել ես հարևան տանը, իսկ ես մաշվել եմ գուշակելով քեզ- քեզ ուրիշներում. հա, ակնհայտ էր, որ նրանք Դու չես, բայց ինձ թվում էր` Դու ես երևում:

14 Փետրվար 2026

Պոեզիա

Ֆորուղ Ֆարրոխզադ | Սիրուց

Այս գիշեր երկնքից քո հայացքի, Աստղ է անձրևում վրան քերթվածիս, Լռության մեջ սպիտակ թղթերի 1 , Կայծեր են ցանում մատներն իմ, Քերթվածս՝ խենթացած հուր-տենդից, Ամոթահար՝ տենչերի ակոսներից, Նրա մարմինն այրու…

13 Փետրվար 2026

Պատմվածք

Սթիվեն Քինգ | Օդի կապույտ ճնշակ

Տունը բարձր էր, անհավատալիորեն ուղղաձիգ կղմինդրյա տանիքով։ Ափամերձ փողոցով դեպի այդ տունը քայլելիս Ջերալդ Նեթլին մտածում էր, որ այն համարյա մի ամբողջ երկիր էր, աշխարհագրական մանրանկար։

12 Փետրվար 2026

Գրականագիտություն

Սեւակ Արամազդ | Յուննա Մօրից․ մաքուր դիմադրության քնարերգուն

Արդի ռուս գրականութեան դասական, հայ բանաստեղծութեան թարգմանիչ, մեր ժողովրդի անկեղծ բարեկամ Յուննա Մօրիցի ստեղծագործութիւնը, հակառակ իր միջազգային ճանաչմանը, գրեթէ անծանօթ է հայ ընթերցող հանրութեանը, յ…

11 Փետրվար 2026

Պատմվածք

Աոկո Մացուդա | Ես քեզ սիրում էի

Թարգմանիչ՝ Աստղիկ Հովհաննիսյան

Երբ մարդկանց ասում եմ, որ չգիտեմ՝ ինչպես է բուրում օսմանթուսը, նրանք շատ են զարմանում։ Բայց ես մանկուց տառապել եմ ալերգիկ ռինիտից, և բույրերը տարբերելն իմ ամենաուժեղ կողմը չէ։ Երբ պատահում է, որ աշնան…

10 Փետրվար 2026

Նամակ

Վահան Տերյան | Նվարդ Թումանյանին

<1915, մարտի II կես, Պետրոգրադ> Մի նեղանաք, սիրելի Նվարդ, որ այսքան ժամանակ չեմ գրում Ձեզ։ Վատ օրեր էին, գլուխս խառն, գործերս ավելի ևս, տրամադրությունս ընկած—ապատյա և առօրեական հոգսերով լի օրեր—արժե՞ր…

9 Փետրվար 2026

Պատմվածք

Կոստան Զարյան | Բակոնց գյուղի քահանան

Բակոնց գյուղը պառկած է լեռան տակ` ճանապարհի կեսին, հոգնատանջ ուխտավորի նման ոտքերը երկարած, գլուխը ժայռի դեմ թեքած և մեծ կաղամախների պատճառով բազուկները օդի մեջ շարժուն: Մոտակա սրածայր լեռը ոտքը ծանրո…

8 Փետրվար 2026

Պոեզիա

Վերջին հրաժեշտի մոլորակը

Հովհաննես Գրիգորյան

Երկամյա աղջկաս հետ զբոսնում էինք պուրակում։ — Ծաղիկ եմ ուզում քաղել,— ասաց աղջիկս։ — Չի՛ կարելի,— պատասխանեցի բնության անվեհեր պահապանի տոնով։ — Ինչո՞ւ,— բնականաբար զարմացավ նա։ Իսկապես, ինչո՞ւ։

7 Փետրվար 2026

Պոեզիա

Անխուսափելիորեն․․․

Զավեն Բեկյան

Երբ դեռ չկային հիմիկվա տեխնիկական միջոցները՝ էկրան, գովազդային հնարքներ և այլն, Աստված դեռևս այդ ժամանակ վազող տող կիրառեց։ Երբ Բալթասարը ընկերների հետ կերուխումի մեջ էր՝ պատին վազող տողով գրվեց.

6 Փետրվար 2026

Պատմվածք

Սու Ցիցի | Վազիր, Լի Լինի, վազիր

Շատ տարիներ առաջ սիրում էի վազել, երբ քամի էր լինում: Այսօր էլ անջնջելի են այդ հիշողությունն ու իմ ապրած զգացողությունը: Ականջներիս մեջ քամու սուր ձայնն էր, ծառերն իրենց կանաչ ճյուղերն էին տարածում, բ…

5 Փետրվար 2026