Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Էսսե
Ռոբերտ Վալզեր | Հանճարը
Թարգմանիչ՝ Վարդան Ֆերեշեթյան
Մի անգամ, սառցապատ մի գիշեր, Վենցելը` հանճարը, կանգնած էր փողոցում բարակ, բարալիկ, բարակիկ հագուստով եւ մուրում էր անցորդներից: Տիկնայք եւ պարոնայք մտածում էին, Աստված իմ, չէ՞ որ նա հանճար է, նա կարող…
19 Նոյեմբեր 2024
-
Գրականագիտություն
Գրիգոր Զոհրապ | Անբարոյական գրականություն
Ժամանակե մը ի վեր մեր լրագրության էջերը կը լեցվին ֆրանսական արդի մատենագրության դեմ մղված ծիծաղելի պայքարի մը փորձերով։ Օր չանցնիր որ քաղաքական հոդվածի մը, առևտրական տեսության մը, կամ տնտեսական կարութ…
18 Նոյեմբեր 2024
-
Էսսե
Պասկալ Բրուքներ | Լինել ինքնատիպ, այսինքն՝ մեղավոր
Թարգմանիչ՝ Լիլիթ Գասպարյան
Անհանգստության և ուրախության երկընտրանքի դրսևորումը պարզ է դառնում Ռուսսոյի «Խոստո վանություններ» աշխատությունից, որը ժամանակակից ինդիվիդուալիզմի գրական ծնունդն է: Եվ այդ հանճարը «հասարակական պայմանագ…
17 Նոյեմբեր 2024
-
Հուշագրություն
Յուշեր՝ փափուկ փուշերով
Ֆրանսերէն ալ պէտք է գիտնանք եղեր։ Երեք լեզու չբաւէր – իմ եւ այլոց պարագային՝ չորս – հայերէն, անգլերէն, արաբերէն, թրքերէն։ Հայ Աւետարանական Գոլէճի տնօրէնութիւնը ուսումնական ծրագիրը բարելաւելու ժողովի ը…
16 Նոյեմբեր 2024
-
Պատմվածք
Զինվորի սրտում
Նավապետը հարթեց ականների արկղի տակից դուրս բերված թղթի կտորը և մատիտը թքոտելով՝ գրեց․ «Մտերի՜մս, սիրելի՜ս, հարազա՜տս։ Հեռու ենք ապրում միմյանցից։ Նայում եմ լուսանկարին և վերհիշում։ Հենց պատերազմից առա…
15 Նոյեմբեր 2024
-
Պատմվածք
Ոսկի մարդը
Տարվա այդ եղանակին, երբ վաղուց տապալված էր տան պատերի տակ ու գոմի կտուրին աճող մարդահասակ եղինջը, չորացել կամ անասունի կեր էր դարձել պատշգամբին խճճվող ծաղկալոբին, երբ ծերունական կմախքի ողջ անճոռնիությ…
14 Նոյեմբեր 2024
-
Պատմվածք
Project earth. emergency exit, case № 185
Տղամարդը պառկած էր անկողնում։ Տղամարդը մեռնում էր։ Եվ այստեղ երեխա էլ պիտի լիներ, առնվազն՝ մեկը, որովհետև այդպիսին է իրերի կարգը, բայց տղամարդը միայնակ էր ու տղամարդը մեռնում էր։ Ուժերն անխռով, հուշիկ…
13 Նոյեմբեր 2024
-
Պոեզիա
Ռայներ Մարիա Ռիլկե | Էլեգիա
Օ, կորուստները Ամբողջի մեջ, Մարի՜նա, անկանող աստղե՜րը: Մենք դրանք չենք բազմապատկում, դեպի ուր ենք նետում մեզ, դեպի ո՛ր աստղերը: Ամբողջի մեջ միշտ ամեն բան արդեն իսկ համրել են: Այսպիսով, ով էլ ընկնի, չի…
12 Նոյեմբեր 2024
-
Վեպ
Շմավոն Ազատյան | Ազգային պատկերասրահ
Առավոտյան գլուխս ծանրացած էր: Փորձեցի հիշել, թե ինչ էր տեղի ունեցել անցած գիշեր, բայց ոչինչ միտքս չէր գալիս, միայն անորոշ հրճվանքը խտղտացնում էր կուրծքս: Դժկամությամբ վեր կացա և կրկին փորձեցի հիշել նա…
11 Նոյեմբեր 2024
-
Պոեզիա
Ձեռքերիդ լույսն ու ցորենը
Թարգմանիչ՝ Ռուզաննա Պետրոսյան
*** Երբ մեռնեմ, ուզում եմ ձեռքերդ աչքերիս վրա լինեն. ուզում եմ սիրելի ձեռքերիդ լույսն ու ցորենը. թարմությունըդ կրկին անցնի իմ վրայով զգալ քնքշությունը, որ փոխեց ճակատագիրս: Ուզում եմ` ապրես, մինչ ես`…
10 Նոյեմբեր 2024
