Պոեզիա
Հայ և թարգմանական բանաստեղծություններ
Վերջին հրապարակումները
-
Պոեզիա
Թամարա Հովհաննիսյան | Միջնորմը բաժանումի
Թե հարցնես հիմա՝ ինչու եմ արտասվում, Պատասխանը մեկն է՝ Հոգիս լվանում է դեմքը, դա իրեն պետք է, Որ ճանաչի ինքն իրեն, երբ աչքերն են մաքուր: Թե հարցնես՝ ինչու եմ երերում քայլելիս, Պատասխանը մեկն է՝ Փորձիր…
27 Սեպտեմբեր 2018 • 4 րոպե
-
Պոեզիա
Միլենա Բարսեղյան | Ոտանիկներ
1․ Ճանճերին քեզ մոտ եմ քշում Որ տզզան ու ջղայնանաս․ Ավտոբուսերը բոլոր կանգառներում կանգնեցնում եմ Որ ուշ հասնեն քեզ Ու շոգին երկար սպասես։ Ծաղիկներ ուրիշներից չեմ ընդունում Որ չօգտագործեմ նվիրածդ ծաղկ…
24 Սեպտեմբեր 2018 • 3 րոպե
-
Պոեզիա
Երևան՝ քաղաք ինքնություն
Տարածությունը ամփոփվում է մեր աչքերի մեջ, և ժամանակը մեր կենսագրության չափով է դառնում. մինչդեռ ծաղկատերև շղարշների տակ փոթորկվում են մանրամասները անկորագիծ մարմնիդ` որպես չգիտակցված գեղեցկությունը եկ…
23 Սեպտեմբեր 2018 • 22 րոպե
-
Պոեզիա
Բանավոր երկիր
I Ծածուկ – հոսընթաց – խելահեղորեն երկրպագում է համաշխարհն իր տիրաններին ինքնահռչակ, որ հին ու նորաձեւ հագուկապով են, կատաղի-ցուցական վարքով մեծաց, դաջվածք-խորհրդանշաններով բազմակերպար:
20 Սեպտեմբեր 2018 • 4 րոպե