Էդգար Ալան Պո | Լինոր
Թասը ոսկի, ա՜խ, ջարդված է, հոգին թռել ու չի գալիս, Զա՜նգն է հնչում, Ստիքսի գետում ոգի է սուրբ լող տալիս, Եվ դու, Գայ Դե…
ԸնթերցելԷդգար Ալան Պո
Էդգար Ալան Պո | Ուլալում
Երկինքն անխռով ու մոխրագույն էր, Իսկ տերևները՝ չորացած ու ծեր։ Խշխշում էին, դառնում փշուրներ։ Դրսում աշուն էր, թախծոտ հոկտեմբեր։ Անցյալի ծոցում թաղված մի գիշեր,…
Ընթերցել
Էդգար Ալան Պո | Ողջ-ողջ թաղվածը
Կան որոշ թեմաներ, որոնք թեև միանգամայն ուշագրավ, բայց չափազանց քստմնելի են գրականության ճշմարիտ նպատակներին ծառայելու համար: Սովորական վիպասանը, որը չի ցանկանում վիրավորել կամ վանել…
Ընթերցել
Սեյրան Գրիգորյան | Եղիշե Չարենց և Էդգար Պո
Եղիշե Չարենցին Էդգար Պոյից բաժանում են մեկ դար, հազարավոր մղոններ և այնպիսի գերհզոր մի պատնեշ, ինչպիսին է անգլերենը: Եթե ավելացնենք գեղագիտական ըմբռնումների և ժանրային…
Ընթերցել
Էդգար Ալլան Պո | Անաբել Լի
Դեռ վաղուց էր, շատ տարիներ առաջ Ծովամերձ քաղաքում անվանի Լինում էր, չէր լինում մի աղջնակ, Որի անունն էր Անաբել Լի: Նա ապրում էր լոկ…
Ընթերցել