Կարեն Ավետիսյան | Բլոտ 2020
Զանգեց մի օր Վալոդը Ու իջավ մեր յան, Քցինք ռեվանշ բլոտը Թեժ նոյեմբերյան։ Ո՞վ կգրի, ասեց՝ «Я!» Նստավ հետս պառ, «Հաղթելու՞ ենք», ասեց՝ «ДА!»…
Ընթերցել
Զանգեց մի օր Վալոդը Ու իջավ մեր յան, Քցինք ռեվանշ բլոտը Թեժ նոյեմբերյան։ Ո՞վ կգրի, ասեց՝ «Я!» Նստավ հետս պառ, «Հաղթելու՞ ենք», ասեց՝ «ДА!»…
Ընթերցել
Երեկոյան ռազվոդը բոլորն էին սիրում: Ոնց որ օրվա ուրբաթը լիներ. անգամ աշխարհի ամենանահավես հիմնն էիր հավեսով երգում: «Ազատ-անկախ Հայաստան» գոռալուց հետո վերջապես իրոք ազատ…
Ընթերցել
Հետդարձի ճանապարհին Մարատի աչքերը բացվում էին մե՛կ անցագրային կետերում մեքենայի կանգառից, մե՛կ էլ հոր մարդասպան–հեռախոսից, որի մի քանի զանգ–շչակ–կրակոցներին հաջորդում էր մոր աղիողորմ լացը։…
Ընթերցել