Մարիամ Հարությունյան

°շարժումներ՝ աչքերը դեռ չբացած կամ կույր° Վաղվա երազները փշրվող քամու պես Խուտուտ են տալիս այտերը, որ չմրսի, Բայց այս անգամ դժվար թե գլորվելիս խաբես՝…

Հմայություն Համա-նվագ ոսկե շողով քիվ էր կապել, Ալե-ծամիկ թափվում էին վարսքը նրա Առաստաղից մինչև խռով հատակ՝ հատիկ- Հատիկ վրա հավաքելով լույսի մերան, Փաթաթելով քամու…

Տասներեք Բարև, ես պիտի գնամ, ուշանում է օրը, Մատներիս տակից սահում, ինչպես մաքրած բրինձ, Լցվում սպասման բաժակներն ու թասերը խորը: Ինչ-որ չասված դողեր արդեն…

Քաղաքի առավոտը Այս առավոտ դարձյալ լույսը չուշացավ, Լցվեց տուն ու տանիք, աչք ու հոգի, Ինչ-որ մեկն անշտապ տեղից վեր կացավ, Փորձեց՝ մեջքը ձգի, բայց…