Նարինե Ապոյան

քնատ պոեզիա Մենք էդպես էլ մարդավարի չխոսեցինք իրար հետ Ու ոչ էլ կարգին հրաժեշտ տվինք իրար։ Դու չմնացիր ինձ հետ վերջին գիշերը ու չգնացիր…

Քաղաքը չի մոռացել քեզ… Քաղաքը, ուր վաղուց ո՛չ ոք չի ապրում, քո մասին հեքիաթ է պատմում մայթերին, որտեղ քեզնից հետո անձրևները չեն դադարում, իսկ…

*** Շատ տարօրինակ բաներ են կատարվում կյանքում՝ սկսած մեր ծնունդից մինչև մահ. սկզբում՝ անկախ մեր կամքից, հետո՝ մեր ցանկությամբ ու առանց դրա… …իսկ եթե…

Մա՛մ, Լվա՛ գլուխս ու էն ամենը, ինչ կա այդտեղ… Սանրիր վարսերս ու հյուսերիս մեջ երազներս դիր Ու ձիգ կապիր հավատով, ինչպես դպրոցական տարիներին էիր…

Ինչ-որ մեկին ամբողջովին նվիրվելուց առաջ քեզ համար տեղ թող, որ երբ ցավեցնեն, լացելու տեղ ունենաս. մարդիկ ունակ չեն միայն երջանկացնելու… Քեզ համար տեղ թող,…

Իմ ու քո սիրո միջև չլվացված ամաններ կան, չարդուկված վերնաշապիկ ու չփռած լվացք կա… Իմ ու քո սիրո միջև չհավաքած անկողին կա, հատակին թողած…